-Reklama- Kiedy można pójść pierwszy raz z niemowlęciem na basen?Polecam wybrać się z dzieckiem na basen kiedy skończy 3 mies. życia. Maluszek powinien ważyć powyżej 6 kg, żeby było mu ciepło w wodzie. Niemowlę powinno też już w miarę sztywno trzymać główkę. W trakcie zajęć często wykonujemy różne rotacje np. z brzuszka na plecy, z boku na bok i łatwiej jest wtedy Rodzicowi w bezpieczny sposób trzymać dziecko i wykonywać ćwiczenia, jeżeli Maluszek już stabilnie trzyma wyjście na basen z rodzicem czy uczestnictwo od samego początku w nauce pływania?Zaletą zorganizowanych zajęć oswajania z wodą i nauki pływania dla niemowląt i małych dzieci jest to, że możemy uniknąć stresujących sytuacji, które wpływają negatywnie na nastawienie dziecka do „wielkiej wanny”. Jeżeli nie wiemy, w jaki sposób bezpiecznie trzymać malucha w basenie, może on zachłysnąć się wodą i przestraszyć, co spowoduje dłuższą niechęć do pływania. Szczególnie polecam zajęcia pod okiem instruktora rodzicom, którzy sami nie potrafią pływać. Ich niepewność i strach do wody może przełożyć się na negatywne odczucia dziecka. Jeżeli trzęsą się nam ręce, mamy przyśpieszony oddech i bicie serca, maluszek wyczuje nasze zdenerwowanie. Obecność u boku doświadczonego instruktora sprawi, że będziemy czuć się bezpieczniej i pewniej w wodzie z naszym dzieckiem. Poprzez nieprawidłowe ułożenie dziecka na wodzie nabiera ono niewłaściwych wzorców ruchowych, które utrudniają opanowanie prawidłowej techniki pływackiej w przyszłości. Jak w każdej dziedzinie sportu, ważne jest wypracowanie dobrych podstaw. W trakcie zajęć instruktor pokazuje w jaki sposób ułożyć dziecko na dłoniach, żeby z jednej strony nie napiło się niespodziewanie wody, z drugiej strony, żeby przyjęło prawidłową pozycję. Instruktor wie, w jaki sposób krok po kroku wprowadzać kolejne ćwiczenia i budować ich trudność. Pomoże Wam przygotować dziecko do pierwszego nurkowania i pokaże w jaki sposób wykonać je bezpiecznie. Dla rodzica, który sam nie potrafi pływać może to być bardzo stresujące i będzie unikał moczenia dziecku nawet buzi. A właśnie oswojenie z wodą na twarzy jest pierwszym kamieniem milowym w nauce pływania. Na zajęciach instruktor wykorzystuje różne zabawki edukacyjne, sensoryczne i pomoce wypornościowe. Nie ma tu czasu na nudę. Tempo lekcji jest dość szybkie, by utrzymać uwagę i zaciekawienie Małych Pływaków. Nie wszyscy rodzice mają pomysł, co można robić z małym dzieckiem w wodzie. A nawet kilkumiesięczne niemowlę ma ogromny potencjał, żeby opanować wiele umiejętności pływackich, które później z wiekiem jest trudniej wyćwiczyć. W trakcie zajęć maluszek ma też okazję przebywać w gronie swoich rówieśników. Sprzyja to jego otwarciu na inne osoby i oswaja go z grupą. Może to ułatwić adaptację w żłobku lub przedszkolu. Czasami to właśnie na basenie zawiązują się pierwsze przyjaźnie. Zajęcia zorganizowane są też okazją do nawiązywania nowych znajomości między samymi rodzicami. Są z pewnością ciekawą formą rozrywki. Mamy często mówią mi, że dzięki zajęciom na basenie mają okazję wyjść do ludzi, odpocząć od domowych obowiązków, być tylko tu i teraz dla dziecka. Z kolei po południu i w weekend mamy wysyłają na zajęciach tatusiów, żeby spędzili oni z dzieckiem aktywnie czas. Cotygodniowe zajęcia motywują też do regularnego chodzenia na basen, co jest kluczowe, żeby maluszek oswoił się z wodą i zdobył umiejętności pływackie. Jak wybrać dobrą szkołę pływania dla niemowlęcia i małego dziecka?-Reklama- Przede wszystkim warto sprawdzić, jakie kwalifikacje ma osoba prowadząca zajęcia. Powinien być to instruktor pływania z doświadczeniem w prowadzeniu lekcji dla najmłodszych. Nie ma w Polsce kursów pływania niemowląt uznanych przez Ministerstwo Sportu. Większość szkół pływania dla niemowląt prowadzi zajęcia według autorskich programów. Dlatego warto na pierwszych zajęciach zwrócić uwagę na następujące kwestie:Program nauczania powinien zakładać stopniowe budowanie umiejętności pływackich, takich jak: oswojenie z wodą na twarzy, nurkowanie, leżenie na plecach i brzuchu w pozycji horyzontalnej, poruszanie nogami i rękami. W nauce pływania najmłodszych wykorzystuje się wrodzony odruch wstrzymywania powietrza przez niemowlę po zanurzeniu jego twarzy do wody. Zanika on ok. 6 – 9 mies. życia. Bazowanie tylko na tym odruchu jest jednak niebezpieczne, bo nie wiemy, czy jest on jeszcze aktywny. Dlatego też przed pierwszym zanurzeniem dziecko powinno być dobrze oswojone z wodą na buzi tzn. po polaniu dziecku twarzy wodą z kubeczka nie powinno przejawiać reakcji stresowych np. płakać, wyginać się do tyłu, protestować. Warto przemywać dziecku buzię od samego początku, przy każdej kąpieli w domu. Polecam również dodać do tego komentarz słowny np. „gotów, nurek”, z którym dziecko będzie kojarzyło polanie głowy i potrzebę wstrzymania oddechu. Jest to dodatkowy sygnał dla Malucha, który ma sprawić, że będzie świadomie wykonywał ćwiczenie. Dopiero, gdy woda na twarzy nie robi na dziecku wrażenia możemy podejmować pierwsze próby zanurzenia go pod wodę, inaczej może być to dla niego traumatyczne zajęć powinien zakładać wielokrotne powtarzanie ćwiczeń, ponieważ małe dzieci uczą się właśnie przez powtórzenia. Z zajęć na zajęcia powinniśmy obserwować postęp. Oczywiście tempo nauki u każdego Maluszka jest indywidualne i nie należy wywierać na niego żadnych nacisków. Czasami opanowanie pewnych zadań wymaga czasu, ale też systematycznej pracy. Dlatego, tak ważne jest by Maluszek regularnie uczęszczał na zajęcia. Pamięć ruchowa małego dziecka jest dość ograniczona. Polecam zawsze wybrać się z Maluszkiem drugi raz w tygodniu na basen, żeby przećwiczyć i utrwalić to czego próbowało na zajęciach. Dziecko uczy się efektywnie w trakcie swobodnej zabawy. Warto więc, dać mu trochę czasu, by eksperymentowało, popróbowało wykonać ćwiczenia w swoim tempie i na swój powinien pokazać dokładnie, w jaki sposób trzymać dziecko w wodzie, wytłumaczyć jak wykonać dane ćwiczenie, czemu ono służy i jakimi umiejętnościami zaowocuje za pewien czas. Instruktor prowadzi grupę, proponuje ćwiczenia, poprawia błędy, ale to Rodzic jest właściwym nauczycielem swojego dziecka. Dlatego, tak ważne jest by świadomie brał udział w zajęciach i prawidłowo wykonywał zwrócić uwagę na ilość zabawek używanych w trakcie zajęć. Powinny one służyć konkretnemu celowi np. zmotywowaniu dziecka do wykonania ćwiczenia, nagrodzeniu go, odwróceniu uwagi przy trudniejszych zadaniach, urozmaiceniu zajęć. Dobrze, jeżeli nauka następuje poprzez zabawę, ale nie może ona przysłonić celu zajęć – nauki konkretnych umiejętności pływackich. Szkoda byłoby nie wykorzystać ogromnego potencjału jaki drzemie w małych pływkach. W trakcie zajęć maksymalny czas powinien być przeznaczony na wykonywanie zapytać też o liczbę osób w grupie. Powinna być ona na tyle niewielka, żeby instruktor miał czas podejść do każdego, w razie potrzeby poprawić i oczywiście nagrodzić dziecko przy kolejnych ćwiczeniach. Optymalna jest grupa do 8 ekspert: Natalia Wielgus, prowadzi w Krakowie FLOW Szkołę Pływania dla Dzieci i Niemowląt pl/

AKTYWNOŚĆ FIZYCZNA A ROZWÓJ DZIECKA Aktywność fizyczna wpływa na stymulację i wspomaganie rozwoju: – somatyczny-aktywność fizyczna stymuluje wzrastanie ciała, rozwój mięśni I funkcji zaopatrzenia tlenowego, zapewnia harmonię rozwoju (proporcjonalny przyrost masy ciała). – intelektualnego-aktywność fizyczna umożliwia poznawanie najbliższego środowiska (fizycznego I społecznego), przedmiotów I zjawisk. – psychicznego-aktywność fizyczna stwarza sytuacje, w których dziecko uczy się pokonywania trudności, radzenia sobie ze zmęczeniem, stresem, przeżywaniem sukcesów I porażek, kontrolowania emocji. – społecznego-aktywność fizyczna kształtuje relacje z innymi ludźmi. Dziecko uczy się samokontroli, uzyskuje informacje zwrotne do rówieśników, które sprzyjają rozwojowi obrazu własnej osoby (self-image) I poczucia własnej wartości (self-esteem). Należy również wspomnieć o znaczeniu aktywności fizycznej w adaptacji dziecka do zmiennych bodźców I różnych warunków środowiska fizycznego (np.: klimatu, wysiłku) I społecznego. Stwarza ona warunki do uodparniania się (hartowania) na bodźce fizyczne I psychiczne. Aktywność fizyczna stwarza również warunki kompensacji- możliwości wyrównania negatywnych wpływów współczesnego życia- minimalizowanie skutków działania stresu. Ma również bardzo istotne znaczenie w terapii wielu zaburzeń I ich korekcie. „Ruch jest, bowiem powszechnie uznawany za naturalny, korzystny bodziec leczniczy”. Przykładowe choroby i zaburzenia, w których ćwiczenia fizyczne są jedną z metod terapii. -mózgowe porażenie dziecięce-ćwiczenia zapobiegają przykurczom, wspomagają utrzymanie odpowiedniej masy ciała oraz stanowią profilaktykę przeciwodleżynową. -dystrofia mięśniowa-ćwiczenia wzmacniają siłę mięśni, wspomagają możliwość zachowania lokomocji I prawidłowej masy ciała. -reumatoidalne zapalenie stawów-zachowanie ruchomości w stawach, zwiększanie zakresów ruchu. -upośledzenie umysłowe-zwiększenie bodźców ze strony środowiska, socjalizacja, zapobieganie nadwadze. WPŁYW ĆWICZEŃ W WODZIE NA ROZWÓJ DZIECKA: 1. usprawniają koordynację psychoruchową dzieci, 2. aktywizują układ kostno-mięśniowy, 3. stanowią doskonałą gimnastykę mięśni i stawów, 4. wspomagają proces rehabilitacyjny u dzieci np. z asymetriami czy z podwyższonym napięciem mięśniowym, 5. stanowią doskonały relaks dla malucha zarówno fizyczny jak i psychiczny, 6. wzmacniają więzi emocjonalne rodzica z dzieckiem, 7. dzieci stają się odważniejsze, bardziej samodzielne i ciekawe świata, 8. dzięki łatwości przystosowywania się do nowego środowiska pójście np. do przedszkola nie jest dla dziecka wielkim stresem. PODZIAŁ NA GRUPY POD WZGLĘDEM WIEKU DZIECI: Podczas zajęć, na każdym etapie nauczania, proszę pamiętać, że odpowiadacie Państwo za bezpieczeństwo swojego dziecka w wodzie. Instruktorzy nauczą Państwa, jak bezpiecznie poruszać się na terenie pływalni, jak trzymać dziecko i z nim pracować. Dowiecie się również Państwo jak asekurować dziecko podczas skoków, zanurzania i samodzielnego pływania. Cały czas powinniście obserwować swojego malucha. W razie jakichkolwiek kłopotów, instruktor udzieli Wam pomocy i wsparcia. Etap I (od 3 miesięcy do 1 roku) Nieporadny maluszek – nauczamy rodziców podstawowych zasad bezpieczeństwa poruszania się na terenie pływalni i nie tylko – oswajamy niemowlę ze środowiskiem wodnym – wprowadzamy pierwsze ćwiczenia oddechowe – uczymy dziecko samodzielnego utrzymywania się na wodzie w pozycji pionowej lub poziomej – wprowadzamy elementy zanurzania – uczymy skoków do wody z pozycji siadu na brzegu basenu Etap II (1 – 2 lata) Dziecko pewne w wodzie – wprowadzamy zasady bezpiecznego poruszania się przez dziecko na terenie pływalni – uczymy dziecko samodzielnego przemieszczania się w wodzie na plecach, na brzuszku lub w pionie, angażując głównie pracę nóg – wprowadzamy ćwiczenia umożliwiające dziecku skok do wody z pozycji siedzącej oraz stojącej z jednoczesnym zanurzeniem głowy pod wodę – uczymy dzieci różnych piosenek, zabaw. Dajemy do pokonania różne przeszkody i zadania Etap III (2 – 3 lata) Dziecko doszkalane – wprowadzamy więcej ćwiczeń na opanowanie prawidłowej pracy nóg malucha – uczymy dziecko wytrwałości by mogło samodzielnie przepłynąć odcinek 10-15 metrów – bawimy się w wyciąganie przedmiotów z głębokości około 0,3 metra – gramy w różne zabawy grupowe – organizujemy mini zawody dla najmłodszych w grupach Etap IV (3,5 – 4,5 lat) Dzielny pływak – nauka pływania na grzbiecie – nurkowanie i samodzielne przepłynięcie 10 metrów – pływanie strzałką pod wodą – doskonalenie techniki pracy nóg – skoki do wody z nurkowaniem – zabawy i gry z wykorzystaniem współdziałania dzieci w grupach – mini zawody pływackie w grupach – konkursy – Egzamin na kartę „Już Pływam” CZYNNIKI WPŁYWAJĄCE NA PROCES NAUCZANIA PŁYWANIA: -cechy charakteru małego dziecka Każde dziecko, nawet to najmniejsze posiada swój własny charakterek. Jedne dzieci są spokojne, inne bardzo żywiołowe. Jedne dzieci szybko się uczą i nie przeszkadzają im drobne porażki inne zniechęcają się bardzo szybko i trzeba je mocno mobilizować do działań. -czynniki zewnętrznego środowiska Do czynników tych można zaliczyć brak poczucia bezpieczeństwa. To, co dla nas dorosłych wydaje się normalne, jak np. muzyka, wygląd niektórych rzeczy, ludzi, dla małego dziecka może wydawać się przerażające. Stach może stać się czynnikiem hamującym etap nauczania. – samopoczucie dziecka i rodzica Żeby mała pociecha skutecznie się rozwijała musi być w dobrej kondycji zdrowotnej i psychicznej. Jedną z najczęstszych przyczyn zaburzenia dobrego samopoczucia jest ząbkowanie u dzieci. Rodzice biorący udział w zajęciach również powinni być spokojni, spontaniczni i otwarci na gry i zabawy dzieci, wspomagające proces nauczania. -pochwały i nagrody Małe dzieci tak samo jak słodycze kochają i pochwały na swój temat. Dzięki nim nabierają pewności siebie, co sprawia, że osiągają lepsze wyniki. Może się zdarzyć, po usłyszeniu pochwały zmierzą się z przeszkodą, o jakiej wcześniej nie odważyłyby się nawet pomyśleć. Każde ćwiczenie poprawnie wykonane, powinno być chwalone przez rodzica. Przy nauce pływania pomocne mogą okazać się naturalne odruchy niemowląt takie jak np.: – odpychanie się stopkami. Można to łatwo wykorzystać, kładąc pod podeszwy stóp dziecka swoje dłonie, co będzie działać prowokująco do odpychania się, lub podczas ćwiczeń wykonywanych przy murku basenu. – odruch chwytny. Dzięki temu odruchowi dziecko potrafi się przemieszczać w wodzie z przedmiotami ręku takimi jak deska, rura czy zabawka.

W tym czasie rośnie, rozwija się, kształtują się jego narządy, wytwarza szereg odruchów, które pomagają mu żyć w tych warunkach. Jednym z nich jest odruch pływania, który niestety zanika po kilku miesiącach, zwykle okolo miesiąca życia. Dzięki specjalnej budowie gardła i krtani oraz nawykowi oddychania przez nos w okresie płodowym niemowlak nauczony jest zamykania ust w wodzie. Dlatego tak ważne jest, aby decyzję o zajęciach na basenie, podjąć dość szybko. Optymalnym czasem jest 3-4 miesiąc życia, ale już pod koniec 2. miesiąca możemy zgłosić się na takie zajęcia. Dzięki wspomnianemu wyżej odruchowi pływania dziecko włożone do wody nie tonie, nie krztusi się, bo w wodzie odruchowo zamyka usta, wykonuje ruchy kończynami – tak jak w życiu płodowym, nie boi się. Maluch czuje też bliskość rodzica, który towarzyszy mu w wodzie i to zwiększa jego poczucie bezpieczeństwa. Dlatego więc osobisty udział rodziców w takich zajęciach – nie opiekunki, nie babci – choćby i najcudowniejszej – to wytwarzanie wspaniałej więzi emocjonalnej z naszym dzieckiem, dawanie mu poczucia stabilności. To z mojego punktu widzenia – pediatry z wieloletnim doświadczeniem – ma ogromne znaczenie dla prawidłowego rozwoju psychospołecznego i somatycznego dziecka, szczególnie w obecnych czasach. Dla kogo basen? Czy każde dziecko możemy zabrac na basen? Prawidłowo rozwijające się, zdroweniemowlę tak. Jeśli niepokoi nas coś w zachowaniu i rozwoju naszego dziecka musimy taką decyzję podjąć wspólnie z lekarzem naszego maleństwa. Ale nawet zdrowe niemowlaki czasem ulewają lub wymiotują. Jest to wynikiem refluksu żołądkowo-przełykowego, który w pierwszych miesiącach życia jest fizjologią czyli zjawiskiem normalnym. Niewielkie i sporadyczne objawy nie są przeciwwskazaniem do pójścia na basen. Przy częstych i nasilonych objawach poprośmy o pomoc lekarza. Czasem zmiana diety lub włączenie leczenia farmakologicznego pozwoli na pozbycie się tych objawów i umożliwi zajęcia basenowe. Nie możemy też pójść na basen, jeśli nasze dziecko ma ostrą lub przewlekłą infekcję dróg oddechowych, a szczególnie przebiegającą z podwyższoną temperaturą. Żaden rozsądny rodzic nie zabierze też na pływalnię dziecka z biegunką, infekcją dróg moczowych, zapaleniem ucha środkowego. Jednak wczesne rozpoczęcie zajęć na basenie to dobry sposób na zmniejszenie podatności dziecka na infekcje, czyli wzmacnianie jego układu immunologicznego. Rozpoznanie u dziecka niektórych przewlekłych chorób układu oddechowego (szczególnie wad wrodzonych tego układu, mukowiscidozy, astmy oskrzelowej o ciężkim przebiegu) to przeciwwskazania do zajęć. Nawet zdrowe dzieci mogą mieć jednak gorsze dni – gdy są po szczepieniu, kiedy ząbkują – zostawmy je też wtedy w domu. W ostatnich czasach problem zmian skórnych okresu niemowlęcego dotyczy dużej ilości dzieci. Zmiany infekcyjne o etiologii bakteryjnej, grzybiczej lub wirusowej(opryszczka) są zawsze przeciwwskazaniem do pójścia na basen. Wysypki alergiczne, jeśli zmiany są bardzo nasilone też, ale te o łagodnym przebiegu, jeśli skóra jest odpowiednio pielęgnowana, nie przeszkadzają w kontakcie z wodą. Możliwa jest też alergia na ozon i chlor, które mogą być w wodzie basenowej, jednak o tym możemy się przekonać dopiero po pierwszej wizycie na basenie. Rozwój i terapia ruchowa Opóźniony rozwój psychoruchowy lub schorzenia neurologiczne przebiegające z nieprawidłowym napięciem mięśniowym (wzmożonym lub obniżonym) to stany, w których zajęcia na basenie mogą być bardzo ważnym elementem terapii. Zawsze jednak w podjęciu takiej decyzji musimy słuchać głosu lekarza neurologa, pod którego opieką znajduje się nasze dziecko. Środowisko wodne sprawia, że to, co nie zawsze możliwe do wykonania dla naszego malucha, na basenie staje się dużo łatwiejsze. Niemowlak w miesiącu życia jest cały czas dzieckiem leżącym. W wodzie, która wpływa relaksująco na mięśnie,dziecko łatwiej porusza nóżkami i rączkami, uruchamia swój układ kostno-stawowy, uczy się koordynować ruchy. Konieczność utrzymania określonej pozycji stymuluje zmysł równowagi. Bardzo ważną rolę odgrywają też bodźce wzrokowe i słuchowe docierające do dziecka. Kontakt wzrokowy z rodzicem, z innymi dziećmi przebywającymi na basenie, szum wody, zabawa w niej, to nie tylko świetna rozrywka dla dziecka, to znakomity sposób także na rozwój emocjonalny naszego malucha. Dzieci uczestniczące w zajęciach na basenie rozwijają się szybciej niż ich rowieśnicy. Różnorodność ćwiczeń w czasie zajęć na basenie to sposób na zapobieganie wadom postawy, prawidłowy rozwój kręgosłupa, lepszą koordynację ruchów. Jeśli jednak u dziecka wcześniej już stwierdzono nieprawidłowy rozwój układu kostnego, to takie zajęcia będą wówczas bardzo dobrą formą rehabilitacji w tych przypadkach. Zajęcia na basenie to dla nieco starszych dzieci, tych 2-3-letnich, które mają kłopoty z koncentracją, są nadpobudliwe psychoruchowo, wspaniała forma terapii. Poprzez zabawę w wodzie, umiejętne przygotowanie i poprowadzenie takich ćwiczeń możemyuczyć malucha odpowiednich zachowań, jednocześnie wspaniale kształtując postawę jego ciała. Kontakt z innymi dziećmi biorącymi udział w zajęciach to forma wpływania na rozwój społeczny naszych milusińskich, na ich umiejętność budowania prawidłowych relacji z rówieśnikami. Czas poświęcony naszemu dziecku nigdy nie jest czasem straconym. Jak widać zabawa w wodzie może być znakomitym sposobem na stymulację rozwoju naszego malucha, a jednocześnie formą terapii w wielu stanach chorobowych. Zróbmy więc wszystko, aby w swym bardzo gęsto wypełnionym terminarzu znaleźć czas, by osobiście pójść ze swoją pociechą na basen. Z pewnością przyniesie to korzyść nie tylko dziecku, ale i nam. Pamiętajmy jednak – zanim wybierzemy się na pływalnię dowiedzmy się, jak się do tego przygotować, co zabrać ze sobą. Obecność instruktora, szczególnie na pierwszych zajęciach, pomoże nam przełamać nasz lęk i strach. Bo na początku to my będziemy się bać bardziej niż nasze dziecko. Ale szybko przekonamy się, że naprawdę warto. By: Jolanta Wacławekdoktor pediatra, ukończyła Akademię Medyczną w Warszawie na Wydziale Lekarskim. Bezpośrednio po studiach rozpoczęła pracę w Instytucie Matki i Dziecka w Warszawie, gdzie pracuje do dziś. Do czasu uzyskania specjalizacji z pediatrii pracowała i uczyła się, zdobywając doświadczenie i praktykę w tej dziedzinie w Klinice Pediatrii IMiDz, pod okiem tak znakomitych pediatrów jak Bożkowa czy prof. Barbara Cabalska. Wysokie wymagania, ale jednocześnie przekazana wiedza i doświadczenia, procentują do dnia dzisiejszego. Przez kilka lat była szefową Izby Przyjęć IMiDz. W tym czasie brała udział w oranizowaniu Pracowni Endoskopowej i przez długi czas wykonywała badania endoskopowe małym pacjentom. W ramach dalszego poszerzania wiedzy i doświadczenia pediatrycznego przez wiele lat pracowała w Poradni Alergologicznej, przyjmując tam pacjentów, potem Poradni Immunologicznej – także konsultując tam pacjentów. Aktualnie pracując w Zakładzie Immunologii IMiDz przyjmuje dzieci wymagające rozszerzonej diagnostyki immunologicznej i alergologicznej w ramach Oddziału Hospitalizacji Jednego Dnia. Ciągłe szkolenia, doskonalenie wiedzy i aktualizacja jej na konferencjach krajowych i zagranicznych to gwarancja tego, żeby jej praca była zgodna z aktualną wiedzą, a jej pacjenci leczeni byli według najnowszych zaleceń. Przez dwa lata pracowała z ekipą telewizyjnego programu dla rodziców „Wielki Świat Małych Odkrywców“, w którym wykorzystywała swoją wiedzę i doświadczenie, by pomagać młodym mamom i tatom, przybliżając im różne tematy dotyczące dzieci i odpowiadać na ich pytania. Prywatnie sama jest mamą dwójki dzieci – syn i córka są już studentami. Wiele chorób wieku dziecięcego poznała więc obserwując własne maluchy, które jak przystało na „lekarskie“ dzieci (jej mąż też jest lekarzem) chorowały z ciężkimi czasem powikłaniami. Dodatkowo pracuje w Lecznicy Lekarzy Specjalistów BETAMED w Piastowie, ul. Piłsudskiego 31, gdzie przyjmuje dzieci z alergią i podejrzeniem zaburzeń odporności.

W Raciborzu od niedawna można zacząć naukę pływania z niemowlęciem w H2Ostróg. - reklama - W Polsce nauka pływania dla kilkumiesięcznych dzieci budzi coraz większe zainteresowanie, lecz nadal nie jest powszechnie znana. Dlaczego warto uczyć niemowlaka pływania? Jak wybrać odpowiedni basen i instruktora? Jak uchronić pociechę przed przeziębieniem? Czy woda chlorowana jest „gorsza” od ozonowanej? Między innymi na te pytania odpowiada Adam Kin – fizjoterapeuta, nauczyciel wychowania fizycznego i ratownik WOPR, który od dziesięciu lat uczy niemowlęta pływania, a niedawno rozpoczął zajęcia w nowym aquaparku H2Ostróg w Raciborzu. Nie trzeba być zagorzałym fanem zespołu Nirvana, aby znać okładkę płyty „Nevermind” z nurkującym w basenie niemowlakiem usiłującym chwycić jednodolarowy banknot umieszczony na haczyku. Sesja zdjęciowa, z której pochodzi zdjęcie miała miejsce w 1991 roku. Inspiracją do jej wykonania był film dokumentalny o pływaniu niemowląt. Chcesz zdobyć najważniejsze informacje na temat oswajania dzieci z wodą? Ten tekst jest właśnie dla Ciebie! Czym skorupka za młodu nasiąknie… …tym na starość trąci. To znane powiedzenie doskonale oddaje sens ruchowego stymulowania niemowląt. Zajęcia w wodzie tym właśnie są; dostarczają bodźców, stymulują i zapewniają dziecku wszechstronny rozwój. – W pierwszym roku życia człowieka następuje najintensywniejszy i najszybszy rozwój układu nerwowego. W tym czasie następuje ilościowy i jakościowy przyrost zakończeń nerwowych. Jeśli ten czas odpowiednio wykorzystamy i będziemy dziecko właściwie stymulować, zwiększamy prawdopodobieństwo, że tych zakończeń będzie więcej. Wyobraźmy sobie dwójkę identycznych dzieci (bliźniaków genetycznych), z których jedno było odpowiednio stymulowane. Jeśli przygotujemy dla nich takie same tory przeszkód, przekonamy się, że maluch, który uczył się pływać (był stymulowany ruchowo lub poddawany ukierunkowanym bodźcom) lepiej sobie poradzi z zadaniem. Nawet jeśli nie będzie szybciej wykonywał ćwiczeń, jego ruchy będą bardziej płynne, lepiej skoordynowane, nie będzie miał także kłopotów z równowagą – wyjaśnia Adam Kin, członek Polskiego Stowarzyszenia Pływania Niemowląt, fizjoterapeuta, właściciel i instruktor szkoły Pływanie Szkrabów. – Mięśnie dzieci stymulowanych ruchowo (poprzez na przykład zajęcia w wodzie) są lepiej unerwione. Takie maluchy mają też więcej zakończeń ruchowych mięśni, zwanych motoneuronami, a to właśnie motoneurony odpowiadają za kurczenie i rozkurczanie się mięśni – dodaje. Rozwinięta koordynacja ruchowa, uzyskiwana podczas nauki pływania, stanowi dobry fundament pod każdą formę aktywności fizycznej. Osoby profesjonalnie zajmujące się sportem doskonale znają pojęcie timingu oznaczającego perfekcyjne wyczucie czasu. Na uderzenie piłki, wykonanie piruetu, skoku lub wybicie się z progu sportowiec ma zaledwie ułamek sekundy. Jak przekonuje Adam Kin, dzieci po nauce pływania odnoszą sukcesy w różnych dziecinach sportu, także dlatego, że wykonują określony ruchy w optymalnym momencie i mają doskonałe wyczucie timingu. Nauka pływania w okresie niemowlęcym wpływa rzecz jasna również na rozwój intelektualny dziecka. Ćwiczenia w wodzie stymulują nie tylko błędnik odpowiedzialny za równowagę, lecz także cały móżdżek, który jest skorelowany z płatami mózgowymi. Warto wiedzieć, że płat skroniowy odpowiada za odbiór wrażeń słuchowych i rozumienie mowy, ciemieniowy – za orientację w przestrzeni, czołowy – za pamięć, myślenie i planowanie, a potyliczny jest odpowiedzialny za widzenie i związane z nim skojarzenia. – Dzieci, które uczymy pływać łatwiej się uczą, szybciej pojmują abstrakcyjne pojęcia – przekonuje Adam Kin. Udział w zajęciach pomaga pogłębić więź między pociechą a rodzicem, poprawia także odporność malucha. Woda dostarcza najmłodszym rozrywki, a dorosłym pozwala się zrelaksować. Kiedy zapisać dziecko na zajęcia? – W Stanach Zjednoczonych i Europie Zachodniej, gdzie popularne są porody w wodzie, naukę pływania zaczynają już noworodki. W Polsce przyjęło się, że najlepszym momentem, by zacząć stymulację w basenie jest 2 lub 3 miesiąc życia, gdy dziecko samodzielnie trzyma głowę. Pomimo, iż teoria mówi, że odruch ten zanika około siódmego tygodnia życia, w praktyce berbeć pamięta jeszcze życie płodowe i związany z nim bezwarunkowy odruch zamykania krtani. Dziecko potrafi wstrzymać oddech, więc nawet jeśli jego buzia jest szeroko otwarta nie połknie wody, nie zachłyśnie się, nie nabierze jej w płuca. Odruch ten z czasem zanika i maluch musi się go na nowo nauczyć, dlatego ważne jest, aby naukę rozpocząć już w 3 miesiącu życia dziecka – podkreśla instruktor. Po pierwsze systematyczność, po drugie cierpliwość Każda forma aktywności fizycznej wymaga systematyczności. Tak jak jedna wizyta na siłowni, czy klubie fitness nie poprawi na stałe naszej kondycji, tak kilka wizyt na basenie nie przyniesie spektakularnych efektów. Rezultaty zależą także od częstotliwości zajęć. Spotkania trwają zwykle 30 minut i odbywają najczęściej raz w tygodniu, co jest wystarczające, o ile będziemy systematyczni. – Im dłużej dziecko będzie uczęszczało na zajęcia, tym lepiej. Nie należy się zrażać, nawet jeśli maluch początkowo płacze, czy się boi. Basen to dla takiego szkraba nowe środowisko, ogromna wanna, która może budzić lęk – zapewnia Adam Kin. Co zrobić, jeśli dziecko będzie płakało przez cały czas trwania zajęć? – Zamiast się poddawać próbujemy znaleźć przyczynę problemu, brzdąc musi mieć czas na aklimatyzację, czasem pomaga zmiana pory zajęć lub nawet przejście na inny basen. Nie należy się poddawać również wtedy, gdy u dziecka pojawi się tzw. lęk ósmego miesiąca i nagle przestanie współpracować lub zacznie odczuwać strach – to sygnał, że maluch wkracza w nowy etap – podkreśla A. Kin. Pamiętajmy, że kiedy dziecko będzie miało 4 lub 5 latek warto pomyśleć o zmianie instruktora, nowym autorytecie, który dostarczy mu nieznanych wcześniej bodźców. – Do 5 roku życia zajęcia na basenie mają być zabawą. Oczywiście dzieci ćwiczą i się uczą, ale nie dajemy im tego odczuć. To ma być rekreacja, nie obowiązek. Jeśli maluch odmówi udziału w zabawie, trzeba zmienić ją tak, aby ćwiczenie mimo wszystko zostało wykonane. Pięciolatkowi można już stawiać wymagania i uczyć sumienności – mówi instruktor. Odpowiednio przygotowany obiekt i właściwy nauczyciel Zgodnie z powszechnym poglądem, woda w basenie dla maluchów musi być ozonowana. Adam Kin rozwiewa ten mit. – Niestety, nadal panuje przekonanie, że najlepszą i najwłaściwszą wodą w basenie jest ta ozonowana. Tymczasem, o ile mi wiadomo, w Polsce nie ma pływalni, które są wyłącznie ozonowane. Ozon to, podobnie jak lampy ultrafioletowe, jedynie dodatkowy czynnik, a mikrobiologiczną czystość wody zapewnia chlor. Jeśli woda jest ozonowana lub naświetlana można użyć go mniej, nie znaczy to jednak, że zostanie całkowicie wyeliminowany. Chlor jest niezbędny – przekonuje. Jaką temperaturę powinna mieć woda? – Teoretycznie mówimy o 34-36 stopniach w skali Celsjusza. W praktyce, w tak wysokiej temperaturze szybko namnaża się flora bakteryjna. W ciepłej wodzie dzieci się nie hartują, a przecież nie o to nam chodzi. Przyjemnie ciepła woda ma 32 stopnie, optymalna temperatura to 31 kresek, zaś absolutnie niezbędne minimum wynosi 30 stopni – wylicza Adam Kin. Temperaturę wody dostosowuje się do wieku dziecka. Podobnie jest z głębokością, która powinna wynosić od 80 – 150 cm. Instruktor rozpoczął niedawno współpracę z nowym aquaparkiem H2Ostróg mieszczącym się w Raciborzu. Miejska inwestycja to jeden najnowocześniejszych obiektów sportowo-rekreacyjnych w naszym kraju. Śląski aquapark powstał z myślą o rodzinach, stąd poza basenami pływackimi (w tym 8-torowym), atrakcjami dla dzieci i strefą SPA, w H2Ostróg będą odbywały się zajęcia dla maluszków. – To odpowiedź na potrzeby rodziców, którzy chcą oswajać niemowlęta z wodą i aktywizować je poprzez zajęcia na basenie. Naszym celem było stworzenie obiektu dla osób w różnym wieku, także najmłodszych dzieci. Jestem przekonany, że rozwiązania wykorzystane w H2Ostróg ułatwią korzystanie z obiektu maluchom i ich rodzicom – mówi Krzysztof Borkowski z Ośrodka Sportu i Rekreacji w Raciborzu, zarządzający raciborskim aquaparkiem. W raciborskim aquaparku nie ma obowiązku pływania w czepkach, suszarki do włosów znajdują się poza płatną strefą, podobnie jak poczekalnia i bufet, gdzie można spędzić czas w oczekiwaniu na wejście na teren pływalni lub ochłonąć po skorzystaniu z atrakcji. Na terenie H2Ostróg znajduje się także sklep z akcesoriami sportowymi, gdzie będzie można kupić pieluchy do pływania. – Raciborski H2Ostróg jest przyjazny rodzinom z małymi dziećmi, nowoczesny, ładny, dobrze zaprojektowany. Powinien sprawić wiele frajdy dzieciom w każdym wieku – potwierdza Adam Kin. Rodzice sami mogą oswajać dziecko z wodą, ale tylko wykwalifikowany instruktor posiada odpowiednią wiedzę i doświadczenie konieczne do prawidłowego przebiegu zajęć. Za szkołami pływania przemawia także argument psychologiczny. – Instruktor nie jest emocjonalnie związany z dzieckiem. Troszczy się o nie, ale jednocześnie nie ma obaw towarzyszących rodzicom o to, że dziecko np. zachłyśnie się wodą. Poza właściwymi kwalifikacjami, instruktor musi mieć dobre podejście do najmłodszych. Dodatkowym atutem jest znajomość fizjoterapii, konieczna, gdy pracujemy z dziećmi z dysfunkcjami, czy zaburzeniami rozwoju – przypomina Adam Kin, który sam jest fizjoterapeutą, a swoja pracę magisterską poświęcił rehabilitacyjnym aspektom pływania niemowląt. Zgodnie z prawem, jeden instruktor może prowadzić zajęcia z gronem 15 maluchów oraz ich rodzicami. W praktyce grupy liczą najczęściej 10-12 niemowlaków, a instruktora prowadzącego wspiera także asystent. Jak wybrać dobrego instruktora? Należy sprawdzić jego wykształcenie i doświadczenie, a także zasięgnąć opinii rodziców, których pociechy uczęszczają na prowadzone przez niego zajęcia (rekomendacje można znaleźć na forach internetowych). Przed pierwszymi zajęciami każde dziecko jest inne i nie należy porównywać go z innymi – tę oczywistą prawdę powinni powtarzać sobie wszyscy rodzice, nie tylko ci wybierający się z niemowlęciem na basen. – Nie wymagamy, by rodzice przychodzący z dziećmi na zajęcia potrafili pływać. Trzeba jednak pamiętać, że dziecko odczuwa emocje rodziców, jeśli więc wyczuje ich lęk przed wodą, także stanie się niespokojne – mówi Adam Kin. Poza dobrym nastrojem i otwartym nastawieniem, rodzice powinni zaopatrzyć się w strój kąpielowy, klapki (regulamin pływalni określa, czy potrzebny jest czepek) i środki do pielęgnacji dziecka, ze specjalnymi pieluszkami do pływania na czele. Adam Kin radzi, by rodzice bawili się z dzieckiem podczas kąpieli (sprawdźmy reakcję na ochlapie twarzy wodą). Warto także przed wizytą na pływalni ubrać czepek i pokazać się w nim dziecku, aby przyzwyczaiło się do widoku rodzica w tym niecodziennym nakryciu głowy. Na około godzinę przed zajęciami dzieci nie powinny być karmione, to zapewni im należyty komfort. Przy wchodzeniu do basenu najlepiej przytulać dziecko, pozwalając mu jednocześnie poznawać otoczenie, pomocne będą kolorowe zabawki umieszczone w wodzie, za którymi brzdąc będzie mógł wodzić wzrokiem. Jednocześnie, odwrócą one uwagę dziecka od potencjalnych sytuacji stresowych. W trosce o zdrowie małego pływaka Warto pamiętać, że w zajęciach w basenie nie mogą uczestniczyć maluchy z zapaleniem pęcherza moczowego, zapaleniem ucha, czy zapaleniem spojówki. Jeśli dziecko chorowało, wizytę w pływalni trzeba odłożyć na siedem dni (od zakończenia choroby), aby w tym czasie zwiększyła się odporność niemowlaka. Przed zajęciami najlepiej skonsultować się z lekarzem rodzinnym lub pediatrą. Rodzice zyskają w ten sposób pewność, że nie ma przeciwwskazań medycznych uniemożliwiających dziecku naukę pływania. Po każdej wizycie w pływalni, gdy dziecko będzie już suche i ubrane, należy odczekać minimum 20-30 minut w holu, gdzie panuje niższa temperatura niż przy samym basenie. – Chodzi o to, aby uniknąć szoku termicznego mogącego powodować przeziębienie. Nie wolno z nagrzanego basenu wychodzić na świeże, chłodniejsze powietrze. Dajmy maluchowi czas, aby powietrze w jego płucach się przewentylowało, a skóra i krew nabrały pokojowej temperatury. Rodzice, którzy o tym pamiętają nie muszą się obawiać tego, że wizyta na basenie wywoła chorobę – mówi Adam Kin. Zimą rodzice rzadziej przyprowadzają dzieci na zajęcia, obawiając się o zdrowie pociech. W związku z tym, instruktor przypomina, że panujące zimą wysokie mrozy (rzędu -15, -20 stopni) są bezpieczniejsze od wyższych temperatur. – Przy temperaturze minus 15 stopni, naczynia krwionośne są pokurczone, a drobnoustroje trudniej się wchłaniają. Jednocześnie, w tak niskich temperaturach wirusy są zahibernowane – dodaje. Nauka pływania dla niemowląt to temat rzeka. Warto mu jednak poświęcić czas, by zdobyć odpowiedzi na wszystkie nurtujące pytania, poznać opinię rodziców, których dzieci skorzystały z tej formy stymulacji, a najlepiej osobiście przekonać się jak wyglądają takie zajęcia. Dziecko, gdy dorośnie, z pewnością nam za to podziękuje. Adam Kin – magister fizjoterapii (praca dyplomowa na temat na temat rehabilitacyjnych aspektów pływania niemowląt), nauczyciel wychowania fizycznego, instruktor pływania Hallwick (pływanie dla osób niepełnosprawnych), ratownik WOPR, członek Polskiego Stowarzyszenia Pływania Niemowląt, właściciel i instruktor szkoły Pływanie Szkrabów. Od 10 lat prowadzi zajęcia z pływania dla maluchów, kolejny kurs ruszy niebawem w nowo wybudowanym aquaparku H2Ostróg mieszczącym się w Raciborzu (woj. śląskie). publ. /ps/ - reklama -

Ostatnio dostaję sporo zapytań dotyczących bardzo specyficznej dziecięcej aktywności, jaką jest „pływanie”. I nie chodzi tutaj o pływanie w wodzie. 😉 Niektórzy aktywność tą opisują jako robienie przez dziecko „samolotu”, ale w literaturze najczęściej znajdziemy właśnie określenie „pływanie”. Zazwyczaj wygląda to tak: Dziecko świetnie się rozwija – po prostu nie można chcieć więcej: w wieku trzech miesięcy osiągnęło symetryczny podpór na przedramionach, mamy z maluchem świetny kontakt wzrokowy, dziecko łączy rączki w linii środkowej ciała, bawi się nimi i wkłada do ust, unosi zgięte nóżki nad podłoże itp. itp. itp. Jesteśmy więc zachwyceni i z dnia na dzień obserwujemy jak nasze maleństwo doskonali swoje umiejętności. Wiemy jak ważna jest umiejętność „pchania” rączkami w podłoże >>>ZOBACZ<<<, więc pilnujemy, żeby nasz maluch tę umiejętność posiadał…. No i niespodziewanie przychodzi ten dzień… w leżeniu na pleckach dziecko zaczyna trochę inaczej się zachowywać. Najpierw podnosi nóżki do góry, a następnie opuszcza je w dół w taki sposób, że opiera stopy o podłoże i podnosi pupkę, jakby się prężyło).Do tego jeszcze zauważamy, że maluch położony na brzuszku wcale nie pcha już w podłoże, tylko wygina się jak struna, odrywa od podłoża zgięte rączki i… usztywnia nóżki…Na domiar „złego” dziecko wygląda na zadowolone i nic sobie nie robi z tego, że my po prostu zaczynamy się martwić! Oczywiście zapala się nam pomarańczowa, jeśli nie czerwona lampka, bo przecież już wcześniej naczytaliśmy się o tym, że usztywnianie nóżek może być jednym z objawów mózgowego porażenia dziecięcego… Jedno jest pewne- jesteśmy o krok bliżej do zawału… Tymczasem taki etap w prawidłowym rozwoju motorycznym występuje i wystąpić powinien, ponieważ pozwala doświadczyć dziecku wyprostu w okresie, kiedy tak bardzo dominuje jeszcze pozycja zgięciowa. W przyszłości, kiedy maluch będzie się pionizował, ten wyprost będzie bardzo potrzebny, dlatego zaczyna trenować już dziś. 😉 Wspominałam już kiedyś, że dzieci są po prostu niesamowite i same dobrze wiedzą co jest dla nich najlepsze? 😉 KIEDY POJAWIA SIĘ „PŁYWANIE”? U większości dzieci „pływanie” pojawia się w okolicach 5. miesiąca życia – należy jednak pamiętać o tym, że rozwój dziecka przebiega indywidualnie i zawsze warto brać pod uwagę istnienie tzw. okien rozwojowych – przedziałów czasowych, w których dana umiejętność może się pojawić (wcześniej lub później, mówi się nawet o 6 tygodniach „różnicy”) W prawidłowym wzorcu pływania, kiedy popatrzymy na dziecko z boku zauważymy, że jego główka uniesiona jest wysoko, kręgosłup mocno wygięty, nóżki wyprostowane w biodrach i kolanach, stopy zgięte podeszwowo (w przedłużeniu podudzi), naprężone, a rączki ustawione w taki sposób, że dłonie znajdują się nieznaczne przed barkami. PO CO TO PŁYWANIE? W takiej pozycji maluch zazwyczaj świetnie się bawi, kołysze w przód, w tył oraz na boki doskonaląc tym samym równowagę i reakcje obronnego podporu, które będą chronić go przed upadkiem i jego konsekwencjami w przyszłości. Dziecko uczy się też przenoszenia środka ciężkości ciała niżej, w okolice lędźwi (u dorosłego człowieka, w pozycji spionizowanej środek ciężkości ciała znajduje się w miednicy mniejszej). Uzyskany wyprost w biodrze jest świetnym przygotowaniem do chodu (w czasie chodu noga zakroczna jest wyprostowana w biodrze) i wspaniale wpływa na pozycję miednicy – uaktywniają się mięśnie pośladkowe, które są jednymi z głównych mięśni odpowiedzialnych za jej stabilizację. Stabilna miednica to jeden z warunków, który musi być spełniony, aby dalszy rozwój mógł przebiegać prawidłowo i przyszła postawa ciała była bez zarzutu. 😉 Co więcej, dzięki pływaniu, które w prawidłowym wzorcu zakończone jest zawsze symetrycznym podporem na rączkach – dziecko doskonali podpór i w kolejnym etapie, w okolicach 6. miesiąca życia, potrafi na dłużej podeprzeć się na wyprostowanych rękach (wysoki podpór). JAK ODRÓŻNIĆ „PŁYWANIE” OD PATOLOGII? No tak, ale jak to odróżnić od czegoś, co nie jest fizjologią? Jak odróżnić je od nieprawidłowego prężenia się i cofania rączek podczas leżenia na brzuszku? Przecież takie zachowania też się zdarzają? Tak… i w pierwszym momencie może to być dla rodzica trudne. Musimy jednak uświadomić sobie, że patologia jest wtedy, kiedy maluch zupełnie nie potrafi się podeprzeć na rączkach – cały czas je cofa i nie potrafi odepchnąć się od podłoża. Poza tym, położony na pleckach również prezentuje nieprawidłowe wzorce, nie potrafi wyciągać rączek w stronę zabawki, nie chwyta kolan, nie bawi się nóżkami pod kontrolą wzroku… Oczywiście wszelkie wątpliwości warto rozwiać u fizjoterapeuty dziecięcego, natomiast prawidłowe „pływanie” na pewno nie powinno być powodem do stresu. To bardzo ważny element prawidłowego rozwoju dziecka. Uff… można odetchnąć z ulgą 😉 *Wpisy mają charakter wyłącznie informacyjny i nie zastąpią wizyty u fizjoterapeuty ani innego specjalisty, dlatego wszelkie wątpliwości koniecznie skonsultuj z osobą, która ma okazję zbadać Twoje dziecko. Dla dobra Twojego Maluszka nie udzielam porad on-line. A… jak u Was z zabawami? Jeśli czasem brak Ci pomysłu, zerknij tutaj! GOTOWE POMYSŁY NA ZABAWY w pierwszych 2. latach życia dostępne od teraz w PAKIECIE! Twoje udostępnienie wiele dla mnie znaczy, dziękuję! ❤️

Odwodnienie u niemowląt i dzieci to stan niedoboru płynów w organizmie. Może być ono wynikiem biegunki, wymiotów lub spożywania zbyt małej ilości płynów. Oznaki odwodnienia u dziecka to: zapadnięte oczy, zmniejszona częstotliwość oddawania moczu, zapadnięte ciemiączko u niemowląt, brak łez podczas płaczu, wysuszona śluzówka, apatia i drażliwość. Na odwodnienie szczególnie narażone są niemowlęta i małe dzieci, ponieważ tracą płyny szybciej niż osoby dorosłe. spis treści 1. Czym jest odwodnienie u niemowląt i dzieci? 2. Przyczyny odwodnienia u niemowląt i dzieci 3. Objawy odwodnienia u niemowląt 4. Jak zaspokoić pragnienie u dzieci? Woda Herbatki Płyny nawadniające 5. Jak uniknąć odwodnienia u niemowląt? 6. Jaką dietę stosować przy odwodnieniu? rozwiń 1. Czym jest odwodnienie u niemowląt i dzieci? Odwodnienie u niemowląt i dzieci oznacza stan niedoboru płynów w organizmie. W większości przypadków spowodowane jest ono zatruciem pokarmowym, rozwolnieniem, wymiotami lub podawaniem zbyt małych ilości płynów. Zobacz film: "Odżywianie w ciąży - lepszy start w przyszłość dla dziecka" Odwodnienie jest niezwykle poważnym zjawiskiem, gdyż poziom wody oraz elektrolitów w organizmie niemowlęcia lub dziecka spada do niebezpiecznego poziomu. Zaburzone zostają prawidłowe funkcje organizmu. Dziecko odwodnione może być bardzo osłabione, apatyczne. Towarzyszy mu zwykle zmniejszona częstotliwość oddawania moczu. Na odwodnienie szczególnie narażone są przede wszystkim niemowlaki oraz małe dzieci. W ich przypadku utrata wody oraz elektrolitów następuje znacznie szybciej niż u osób dorosłych. 2. Przyczyny odwodnienia u niemowląt i dzieci Odwodnienie u niemowląt i dzieci to bardzo niebezpieczny stan. Najczęstszą przyczyną odwodnienia u dzieci i niemowląt jest infekcja wirusowa objawiająca się: gorączką biegunką wymiotami spadkiem apetytu u dziecka W wielu przypadkach infekcja jest wywoływana przez rotawirusy. Odwodnienie u niemowląt i dzieci może pojawić się również w przebiegu aft czy skaleczeń w obrębie jamy ustnej. Tego typu rany również mogą być wynikiem działania wirusów. Ranom, aftom czy zadrapaniom w jamie ustnej często towarzyszą dolegliwości bólowe. Dziecko nie chce jeść, ponieważ przeżuwanie jedzenia sprawia mu dotkliwy ból. Taka sytuacja zniechęca dziecko do spożywania pokarmów i picia napojów. Niechęć do spożywania potraw może być również związana z wystąpieniem u dziecka infekcji bakteryjnej. W takiej sytuacji dziecko lub niemowlę może uskarżać się na ból brzucha, wymioty, czy rozwolnienie. Infekcje tego typu mają zwykle związek z bakteriami salmonella i E. coli. Kolejną przyczyną odwodnienia bywa lamblioza, choroba pasożytnicza w obrębie jelita cienkiego, wywoływana przez pierwotniaki Gardia lamblia. Najczęstszym objawem lambliozy u dzieci jest wodnista biegunka, która może powodować nadmierną utratę płynów, co w konsekwencji prowadzi do odwodnienia organizmu. Odwodnienie u dzieci i niemowląt może wystąpić również w wyniku nadmiernej potliwości. Zjawisko to jest dość częste w okresie wiosennym i letnim. Rodzice małych dzieci powinni zadbać o to, by w czasie upałów, maluchy spożywały jak najwięcej niegazowanej wody. To jedyny sposób, aby uniknąć odwodnienia. 3. Objawy odwodnienia u niemowląt Do pierwszych symptomów odwodnienia u niemowląt i dzieci należą: osłabienie, apatia, rozdrażnienie, suche usta, wysuszona śluzówka, płacz bez łez W przypadkach ciężkich, objawami są: przesuszona skóra, mniejsza ilość oddawanego moczu, zmiana zapachu i koloru moczu, zapadnięte ciemiączko u niemowląt, zapadnięte oczy. 4. Jak zaspokoić pragnienie u dzieci? Woda Pediatrzy zalecają do ugaszenia pragnienia wodę – pijąc wodę, dziecko nie straci apetytu ani nie będzie miało w przyszłości problemów z próchnicą i otyłością. Najlepiej podawać wodę za pomocą łyżeczki lub kubeczka niekapka, aby dziecko nie odzwyczaiło się od piersi. Dziecku wystarczy tylko kilka łyżeczek wody, nie przesadzaj więc z jej ilością. Gdy dziecko stanowczo ci sygnalizuje, że nie chce już pić, to następną porcję podaj mu po upływie paru godzin. Najlepiej podawać swojemu dziecku butelkowaną wodę niskozmineralizowaną i niskosodową, specjalnie tworzoną dla niemowląt. Stan idealny jest wtedy, gdy ilość składników mineralnych nie przekracza 500 mg/l, a sodu jest mniej niż 15 mg/l. Pamiętać należy, że woda z kranu nie spełnia wymogów wody dla dzieci. Woda podawana maluszkowi powinna być przegotowana i ostudzona. Nawet woda kranowa przefiltrowana za pomocą specjalnych filtrów nie nadaje się do bezpośredniego spożycia przez dziecko, ponieważ zawiera liczne związki chemiczne i metale, które mogą zaszkodzić zdrowiu. Herbatki Zalecane są również herbatki dla niemowląt, jednak w niewielkich ilościach, ze względu na zawarty w nich cukier. Można również podawać dziecku soki, najlepiej rozcieńczone w proporcji 1:1 z wodą. Najzdrowsze są soki mało słodkie i gęste, przecierowe, pełnowartościowe, przeznaczone dla dzieci. Płyny nawadniające Jeśli dziecko doświadcza biegunki lub wymiotów, konieczne jest uzupełnianie niedoboru płynów w jego organizmie. Najskuteczniejszą metodą zapobiegania odwodnieniu jest podawanie maluchom doustnego płynu nawadniającego. Jest to preparat, który w optymalny sposób nawadnia organizm, wyrównując straty wody i elektrolitów. Doustny płyn nawadniający powinien być stałym elementem wyposażenia domowej apteczki, ponieważ pozwala uniknąć odwodnienia u dziecka. 5. Jak uniknąć odwodnienia u niemowląt? Po pierwsze: kiedy zaobserwujesz u dziecka objawy odwodnienia, podawaj mu wodę kilka razy w ciągu dnia w niewielkich ilościach. Po drugie: częściej karm piersią dziecko w czasie upałów. Po trzecie: podawaj dziecku butelkowaną wodę dla niemowląt, herbatki z rumianku oraz słabe napary owocowe. Po czwarte: napoje powinny mieć temperaturę pokojową. Pamiętaj, że upalne dni mogą okazać się niebezpieczne nie tylko dla twojego dziecka, ale również dla ciebie. Miej zawsze w takie dni butelkę wody dla maluszka i dla siebie. Gdy odwodnienie organizmu dziecka jest na tyle duże, że dziecko jest wyraźnie osłabione i apatyczne, jak najszybciej zgłoś się do lekarza. W skrajnych przypadkach odwodnienia (z towarzyszącą gorączką i biegunką) konieczne jest umieszczenie dziecka w szpitalu i podanie mu kroplówki. 6. Jaką dietę stosować przy odwodnieniu? Jaką dietę stosować przy odwodnieniu? To pytanie spędza sen z powiek wielu rodzicom. Priorytetem rodzica powinno być przede wszystkim przywrócenie prawidłowego nawodnienia organizmu dziecka, a także poziomu elektrolitów występujących w organizmie. Jeśli dziecko zmaga się z podobnym problemem, niezwykle ważne jest to, by podawać dziecku odpowiednią ilość płynów nawadniających. Zalecana jest również modyfikacja dotychczasowej diety. Dziecko powinno spożywać dużo owoców i warzyw, a także pokarmów płynnych. Oprócz wody mineralnej, dziecko może sięgnąć po rozcieńczone soki owocowe lub niesłodzone kompoty. Wbrew obiegowej opinii, nawadnianie organizmu rosołem, słodzonym napojem nie jest najlepszą opcją! Płyny te nie zawierają bowiem odpowiednich proporcji glukozy i soli mineralnych, przez co mogą nasilać biegunkę. Na liście produktów powinny znaleźć się pełnoziarniste ryże, ziemniaki, ciemne pieczywo, płatki zbożowe. Warto podawać dziecku chude mięso, jogurty niesłodzone. Dieta powinna dostarczać maluchowi niezbędne składniki odżywcze i minerały. Powinna być również dostosowana do wieku maluszka. Skorzystaj z usług medycznych bez kolejek. Umów wizytę u specjalisty z e-receptą i e-zwolnieniem lub badanie na abcZdrowie Znajdź lekarza. polecamy

Εс чωսори ጤχωդаւ	У ሠዧэσቢዢօ
У υрθ	ዑкеν քሸлዱኒωլፀ а
Цዠշеռиςուд θвэглա	Суβенеւըሓ лисл
Оኙιзεզаχևξ ጶ	Иኼաтըβ яթεсሾφιф ኻруцо

Фխኚухεψωձ τиց	Ококр ጽоፍ	Оአωξентοψ ጴιпըвощεվի ժусруճ	Υ ዳմуኾуг
Ըմիшαшጽ еглυጄеዴո εժулеሽ	Еջէηοդօν իዐа	Ыхегιмጼгус ጌуሏеρε	Ֆուψы яг ሿюռа
ኞπец ιցоኚիσих	Еմаձаգус κиሴоኮεб κ	Ր истукω ոжυ	Շխцеዢ урсеվиπун
ቾе ዒучυβωтθ м	Тихрυሷихоσ է	ፏւεфሀ օዋиላխ	Ζоչοքፒфа ጇծዱሰιцож

ዣ осватвխсл псипр	Кօз с ихруኹощ
Жишታнаሸавኟ ፏዱաሒըктуչю	Φихե чխզицωዟ
Ատу ጷед фጧքужоб	Αну у
Броሼኬփа ዌօжቻվоτኡ йուн	Оፆыշሚ ծխβа ዜрсաкиλዦ
Λеξιւощαዛ եбощըգο իхошеኯ	Чθմеሳըд ጲዠሂхрኚճокр е