źródło: Mediwel Polska Sp. z dodano: 19 marca 2015 r. Artykuł sponsorowanyNa cukrzycę w Polsce cierpi, co najmniej 3 mln osób, większość z nich boryka się z dodatkowymi dolegliwościami znacznie wpływającymi na obniżenie jakości życia. Wystarczy czasem dobrze dobrać działania profilaktyczne, aby przeciwdziałać uciążliwym schorzeniom i poprawić sobie samopoczucie oraz stan zdrowia bez wychodzenia z domu we własnym zakresie. Profilaktyka stopy cukrzycowej Stały i jednostajny przepływ krwi jest niezwykle ważny dla organizmu. Krew transportuje tlen, wodę i substancje odżywcze do komórek, odprowadza natomiast zbędne substancje przemiany materii. Prawidłowe krążenie krwi owocuje sprawnym funkcjonowaniem narządów w organizmie i wzmocnieniem układu odpornościowego. Krążenie krwi w kończynach dolnych jest wyjątkowo istotne. Jest to jeden z najbardziej złożonych układów a znajduje się najdalej od serca, ciśnienie krwi jest więc tu najsłabsze. To tutaj krew zawraca. Jeżeli krążenie jest słabe, może wystąpić ból, drętwienie, efekt zimnych stóp, mogą pojawić się żylaki, opuchlizna nóg, dna moczanowa lub nawet zakrzepica żył głębokich. Dobre krążenie jest ważne dla wszystkich, ale czasami, jak w przypadku chorych na cukrzycę, ma wyjątkowe znaczenie. Z powodu zaburzeń krążenia na stopach może dojść do uszkodzenia skóry, mogą wystąpić trudno gojące się rany, później owrzodzenia, tkanki mogą obumierać. Części obumarłych tkanek przedostające się do organizmu mogą powodować jego zatrucie, co w konsekwencji może doprowadzić do amputacji palców, stopy lub całej nogi. Stopa cukrzycowa: przyczyny Utrzymujący się wysoki poziom cukru we krwi, przy jednoczesnym braku właściwej terapii, jest przyczyną poważnych zmian w ścianach dużych i małych naczyń krwionośnych. Zmiany te prowadzą do ich trwałego uszkodzenia, a w konsekwencji - zwiększonej podatności na choroby układu sercowo-naczyniowego. Uszkodzenia małych naczyń krwionośnych prowadzą do powstania zmian w soczewce oka (retinopatia), upośledzenia funkcji nerek (nefropatia) lub układu nerwowego objawiając się zaburzeniami czucia, drętwieniem i bólem kończyn. Wynikiem uszkodzenia dużych naczyń jest choroba wieńcowa, choroba niedokrwienna ośrodkowego układu nerwowego, a także jedno z najpowszechniej występujących powikłań cukrzycy, czyli zespół stopy cukrzycowej. Główną przyczyną objawów zespołu stopy cukrzycowej jest zahamowanie dopływu krwi do stóp. "Zatkane" naczynia krwionośne nie przepuszczają odpowiedniej ilości krwi, co w konsekwencji prowadzi do niedokrwienia - niedotlenienia oraz niedożywienia tkanek kończyn dolnych, zaburzeń odczuwania bólu oraz do trudno gojących się owrzodzeń. Niedokrwiona stopa nie tylko może doprowadzić do utraty kończyny, lecz także życia. OTO Electro Therapad odpowiedzią na problemy ze stopą cukrzycową Urządzenie Therapad jest certyfikowanym produktem medycznym. Stymulator terapeutyczny TENS poprzez skórę (stóp) stymuluje mięśnie i zakończenia nerwowe emitując odpowiednie impulsy elektryczne (o zmiennej frekwencji). Efekt przeciwbólowy przejawia się na zasadzie “efektu bramki". Impulsy, które emituje urządzenie są w stanie zablokować drogi nerwowe przekazujące ból dalej i dzięki temu dawać efekt przeciwbólowy. Oprócz tego, urządzenie stymuluje mózg do produkcji substancji zmniejszającej ból, a także produkcję endorfin. Impuls elektryczny bezpośrednio stymuluje receptory znajdujące się w skórze i mięśniach, powoduje mikro skurcze mięśni nóg, "gimnastykę" naczyń i wzmaga krążenie krwi, także w głęboko położonych naczyniach krwionośnych. Dzięki wzmożonemu przepływowi krwi, obszary objęte stanem zapalnym, goją się dużo szybciej. Pamiętać trzeba, że leczenie stopy cukrzycowej jest trudne, długie i kosztowne. Najważniejsza jest profilaktyka, dlatego nie zapominajmy o codziennym 20 minutowym treningu tkanek wykorzystując do tego urządzenie Oto Electro Therapad. Walka z nadwagą i otyłością a cukrzyca Od dawna wiadomo, że wystąpieniu cukrzycy typu 2 sprzyja nadwaga i otyłość. Szczególnie narażone na wystąpienie insulinooporności są osoby z otyłością brzuszną. Faktem jest, że częstość występowania cukrzycy typu 2 wzrasta wraz ze wzrostem częstości występowania nadwagi i otyłości. Zaś otyłość i nadwaga są mocno powiązane z brakiem ruchu. Przeważająca część dzisiejszych chorób społecznych ma swoje źródło w braku ruchu i złej diecie. Redukcja wagi u chorych na cukrzycę, ale w sposób umiarkowany jest istotnym elementem terapii. Leczenie cukrzycy skojarzonej z otyłością wymaga stopniowej redukcji wagi. Umożliwia to uniknięcie nawrotu nadwagi przekłada się też na zmniejszenie liczby zgonów z powodu powikłań cukrzycy. Uzyskuje się także lepsze parametry gospodarki węglowodanowo-lipidowej. Zapobieganie otyłości może uchronić przed wystąpieniem cukrzycy typu 2. Wzrost liczby osób otyłych, u których występują kliniczne cechy zespołu metabolicznego oraz cukrzyca, stanowi coraz większy problem. Skutki otyłości obejmują zaburzenia funkcji wielu narządów, doprowadzając do poważnych schorzeń. Dlatego też otyłość należy traktować, jako jedno z najpoważniejszych zagrożeń cywilizacyjnych, a jej zapobieganie i leczenie powinno być wielokierunkowe. Trening bez wysiłku w domowym zaciszu FLABeLOS pomaga rozwiązać problemy związane z brakiem ruchu. W krótkim czasie, w wygodny i zarazem skuteczny sposób trenuje całe ciało, docierając również do mięśni głębokich, które trudno uruchomić w inny sposób. Używając FLABeLOS’a można szybko poprawić ogólną kondycję, zapobiec chorobom wynikającym z braku ruchu, skutecznie pomóc w walce z nadwagą. 10 minutowy trening na urządzeniu do terapii dynamicznej uaktywnia pracę mięśni (skurcze mięśni), która odpowiada około 40-50 minutowemu treningowi w siłowni. W trakcie niezwykle szybkiego (nawet 20Hz) ruchu wibracji liczba skurczy mięśni jest tak duża, że w ciągu 10 minut w mięśniach dochodzi do kilkakrotnie większej ilości skurczów, niż ma to miejsce podczas uprawiania jakiegokolwiek sportu tradycyjnego. Dzieje się to mimowolnie, ponieważ urządzenie wykorzystuje automatyczne odruchy związane z utrzymaniem równowagi i wyczuciem położenia organizmu. Korzystanie z urządzenia jest, więc o wiele mniej męczące, niż tradycyjny trening i nie potrzeba tu tak dużej motywacji ani siły woli. Nie obciążamy przy tym serca ani stawów w takim stopniu, jak to się dzieje podczas treningu siłowego czy biegania. Dzięki temu z urządzenia FLABeLOS mogą bezpiecznie korzystać także osoby z nadwagą oraz osoby starsze. FLABeLOS wspiera cukrzyków w walce z nadwagą Urządzenie to jest idealnym rozwiązaniem dla osób chorych na cukrzycę gdyż dzięki pracy pompy mięśniowej u chorych zmniejsza się wzrost stężenia insuliny w surowicy krwi w odpowiedzi na zwiększenie stężenia glukozy we krwi. Dodatkowo chorym nie wolno wykonywać ćwiczeń zbyt wyczerpujących, gdyż grozi to hipoglikemią a na FLABeLOSie nie pocimy się ani nie męczymy, nie przyspiesza tętno ani nie podnosi się ciśnienie. Trening na FLABeLOSie to same plusy: Tylko 10 minut dziennie, bez przebierania się i wychodzenia z domu Powtarzalny wysiłek, ułatwiający mierzenie poziomu cukru przed i po ćwiczeniach Zauważalna poprawa ruchomości stawów i siły mięśni Dawka energii na cały dzień Widoczny efekt utraty kilogramów i ujędrnienia skóry (działanie antycellulitowe) Godzina ćwiczeń na siłowni spakowana w 10 minut na podeście wibracyjnymLeczenie osoby chorej na cukrzycę wiąże się z przestrzeganiem zasad prawidłowego żywienia, kontroli wydatkowanej energii i stałej czujności. Tylko takie postępowanie zapewnia wyrównanie poziomu cukru we krwi. Dodatkowo warto pamiętać o urządzeniach takich jak FLABeLOS, które mogą pomóc w codziennych zmaganiach z zachowaniem odpowiedniej wagi, kondycji fizycznej i samopoczucia. Firma Mediwel Polska jest wyłącznym dystrybutorem tych urządzeń na rynku polskim. Oba urządzenia to certyfikowane produkty medyczne. Można je kupić w siedzibie firmy w Warszawie, ul. Chłopickiego 18, tel 22 610 29 08 lub w sklepie internetowym pod adresem: Artykuł sponsorowany Jeśli jeszcze tego nie zrobiliście, koniecznie polubcie nasz profil na FB!

Dodano dnia 12. Październik, 2020 Stopa cukrzycowa jest jednym z powikłań cukrzycy. Dochodzi do niej na skutek uszkodzenia nerwów przez stale podwyższony poziom stężenia glukozy we krwi. Schorzenie to pojawia się przede wszystkim u osób z długoletnią i nieprawidłowo leczoną cukrzycą. Cukrzyca jest chorobą, która charakteryzuje się zbyt wysokim stężeniem glukozy we krwi (hiperglikemia). Jej przyczyną są nieprawidłowości w działaniu lub wydzielaniu insuliny przez trzustkę. Prowadzi to do szeregu zaburzeń ze strony innych narządów. Najczęstsze powikłania cukrzycy to: uszkodzenie siatkówki, uszkodzenie nerek, neuropatia, choroby serca (w tym zawał serca), a także stopa cukrzycowa. Są one przyczyną inwalidztwa lub skrócenia czasu życia. Ryzyko ich wystąpienia można zmniejszyć dzięki wczesnemu rozpoznaniu i wdrożeniu odpowiedniego leczenia cukrzycy. Co to jest stopa cukrzycowa? Stopa cukrzycowa to określenie na zespół charakterystycznych dolegliwości dotyczących stóp osób chorujących na cukrzycę (typu 1 lub 2). Jest ona jednym z najczęstszych i najgroźniejszych powikłań tej choroby. W krótkim czasie może prowadzić do zdeformowania kończyny, infekcji, martwicy i amputacji, a tym samym niepełnosprawności i znacznego pogorszenia się jakości życia. Przyczyny stopy cukrzycowej to uszkodzenie naczyń krwionośnych i nerwów obwodowych kończyny dolnej na skutek utrzymującego się podwyższonego stężenia glukozy we krwi. Taki stan prowadzi do zaburzeń ukrwienia tkanek, a tym samym zniesienia zdolności do odczuwania bólu (osoba chora nie czuje, że doszło do skaleczenia) i do zniekształceń stopy. Tym samym wzrasta ryzyko infekcji, powstawania trudno gojących się ran i martwicy. Ze względu na dominującą przyczynę zaburzeń wyróżnia się: neuropatyczną stopę cukrzycową (najczęstsza postać), naczyniową stopę cukrzycową, neuropatyczno-naczyniową stopę cukrzycową. Szacuje się, że cukrzycowa stopa jest powikłaniem, które dotyczy nawet 10% wszystkich chorych. Wśród nich u ok. 1% konieczna jest amputacja kończyny. Stopa cukrzycowa – objawy Jeżeli chodzi o dolegliwości, wiele zależy od tego, jakiego rodzaju jest to stopa cukrzycowa. Objawy przy postaci neuropatycznej dotyczą głównie części podeszwowej stopy. Na skutek uszkodzenia nerwów pojawia się: osłabienie czucia (bólu, temperatury, wibracji oraz dotyku), zaniki mięśniowe, osłabienie kończyny, zniekształcenie stopy, obrzęk stopy, nadmierne przesuszenie skóry stóp, zwiększona podatność na uszkodzenia, uczucie pieczenia i mrowienia. Na skutek zaburzeń czucia osoba chora nie odczuwa tego, że doszło do skaleczenia lub otarcia naskórka. W efekcie pojawiają się rany, które często ulegają zakażeniu, a ich gojenie się jest utrudnione. Mogą powstać także owrzodzenia, martwica i zgorzel tkanek. Objawy stopy cukrzycowej niedokrwiennej są efektem niedokrwienia tkanek. W pierwszej kolejności pojawiają się dolegliwości bólowe podczas wysiłku fizycznego. Kończyna jest blada, zimna, sucha, a na jej powierzchni grzbietowej obecne są zmiany troficzne. Pojawiają się pęknięcia, zniekształcenia i martwica. Osoba chora ma trudności z poruszaniem się. Jak wygląda leczenie stopy cukrzycowej? Leczenie stopy cukrzycowej jest złożonym i długotrwałym procesem. W pierwszej kolejności należy skupić się na unormowaniu stężenia glukozy we krwi. W tym celu konieczna może być zmiana sposobu terapii cukrzycy (zalecana jest insulinoterapia) lub dawek stosowanych leków. Duże znaczenie ma również przestrzeganie odpowiedniej diety, zrezygnowanie z nałogów, codzienna samokontrola stężenia glukozy, regularne wizyty u lekarza i edukacja pacjenta na temat choroby i jej skutków. Stopa cukrzycowa powinna być leczona przez zespół specjalistów (diabetologa, chirurga, pielęgniarkę, rehabilitanta). Terapia obejmuje: farmakologiczne metody łagodzenia bólu, antybiotykoterapię (gdy doszło do infekcji), zabiegi fizykoterapeutyczne, odciążenie stopy (np. przy pomocy specjalnych wkładek, kul lub wózka inwalidzkiego), stosowanie odpowiednich opatrunków na rany i owrzodzenia, chirurgiczne oczyszczanie stopy i usuwanie martwych tkanek. Trzeba pamiętać, że leczenie stopy cukrzycowej nie zawsze przynosi oczekiwane efekty. U niektórych osób w wyniku zaburzeń i zmian chorobowych konieczna jest amputacja kończyny. to przede wszystkim rozległe martwice i brak efektów terapii. Profilaktyka stopy cukrzycowej Stopa cukrzycowa to zaburzenie, któremu można przeciwdziałać. Profilaktyka obejmuje: utrzymywanie prawidłowego stężenia glukozy we krwi, regularne poddawanie się badaniom kontrolnym, stosowanie się do zaleceń dietetycznych, odpowiednia pielęgnacja stóp (unikanie długiego kontaktu z wodą, dokładne osuszanie i nawilżanie skóry), noszenie odpowiednio dopasowanego obuwia, noszenie bezuciskowych skarpet, prawidłowe obcinanie paznokci, leczenie problemów ze strony stóp (np. wrastających paznokci), regularna aktywność fizyczna (dostosowana do możliwości, np. spacery). Osoba chora na cukrzycę powinna regularnie oglądać swoje stopy. Dzięki temu jest w stanie wykryć drobne skaleczenia, otarcia i odciski, a tym samym zapobiec ich zakażeniu. Źródła: Korzon-Burakowska A., Zespół stopy cukrzycowej - patogeneza i praktyczne sposoby postępowania, Forum Medycyny Rodzinnej, 2008, t. 2, nr 3, s. 234–241. Olszańska M., Rola podologa w pielęgnacji stopy cukrzycowej, Kosmetologia Estetyczna, 2014, vol. 3, s. 61-63. Popławska-Kita A., Stopa cukrzycowa [w:] A. Kaszuba, J. Szepietowski, Z. Adamski, Dermatologia Geriatryczna, Wydawnictwo Czelej, Lublin 2016. Autorka Angelika Janowicz – absolwentka Uniwersytetu Medycznego im. Piastów Śląskich we Wrocławiu na kierunku pielęgniarstwo. Pisze o zdrowiu, ponieważ wie, jak ważna jest edukacja pacjenta. Wielbicielka podróży i kuchni greckiej.

Cukrzyca to choroba metaboliczna, charakteryzująca się hiperglikemią spowodowaną zaburzeniami wydzielania lub działania insuliny, która jest niezbędna do regulowania poziomu glukozy we krwi. Badania wykazują, że liczba osób chorych na cukrzycę stale rośnie, a co za tym idzie schorzenia z nią współistniejące również są coraz częstsze. Wyróżniamy 3 główne typy cukrzycy: Cukrzyca typu pierwszego, tzw. cukrzyca insulinozależna, spowodowana jest uszkodzeniem wysp Langerhansa w trzustce, gdzie produkowana jest insulina. Powoduje to brak lub niewystarczającą ilość insuliny w organizmie. Cukrzyca typu drugiego, tzw. cukrzyca insulinooporna, w której poziom insuliny może być prawidłowy lub nawet podwyższony, ale tkanki są na nią niewrażliwe. Cukrzyca ciężarnych, czyli każda nietolerancja glukozy zdiagnozowana po raz pierwszy w okresie ciąży. Zazwyczaj samoistnie przechodzi po urodzeniu dziecka. W tym czasie występuje fizjologiczne zmniejszenie wrażliwości na insulinę. Zespół stopy cukrzycowej należy do grupy powikłań cukrzycy, dotyczy ono wszystkich jej typów i dotyka nawet kilkanaście procent diabetyków. Uważa się, że schorzenie to wywołane jest przez neuropatię obwodową, mikro i makroangiopatie, a także utrudnione gojenie ran. Zaburzenie czucia, spowodowane uszkodzeniem nerwów, skutkuje obniżonym stopniem odczuwania bólu czy temperatury u osób z zespołem stopy cukrzycowej. Dysfunkcja ta w połączeniu z nieprawidłowym obciążeniem stóp (wywołanym, np. noszeniem niewygodnego obuwia) prowadzi do powstania otarć, ran czy modzeli w miejscach ciągłego ucisku. Utworzone w ten sposób rany trudno się goją i mają tendencję do infekcji grzybiczych. Dodatkowo zaburzenia krążenia powodują niedostateczne ukrwienie i utlenowanie tkanek, co może w konsekwencji doprowadzić nie tylko do owrzodzeń, ale także martwicy, a w najgorszym wypadku zakończyć się amputacją stopy lub jej części. Leczenie tego schorzenia jest długotrwałe i uciążliwe dla pacjenta, a także wymaga konsultacji i opieki wielu specjalistów, diabetologa, podologa, fizjoterapeuty, ortopedy, szewca, a niekiedy chirurga. Należy pamiętać, że osoba chora na cukrzycę, w gabinecie podologicznym, jest pacjentem wysokiego ryzyka nawet, jeśli nie ma żadnych widocznych, niepokojących zmian w obrębie stóp. Powinna więc otrzymać specjalistyczną opiekę, a wszelkie zabiegi muszą być przeprowadzane niezwykle ostrożnie. Zakres procedur wykonywanych na stopie cukrzycowej jest praktycznie taki sam jak na zdrowej, czyli Kosmetyczny i leczniczy pedicure. Nawet klasyczne obcinanie płytki paznokciowej wymaga tu więcej uwagi. Nie powinny być one zbyt długie, ani zbyt krótkie, ponieważ muszą chronić opuszki palców przed uszkodzeniem. Należy zawsze skracać paznokcie na prosto i nie wycinać bocznych brzegów, bo może to spowodować jego wrastanie. Usuwanie wszelkiego rodzaju hiperkeratoz naskórka, jak np. pękające pięty, modzele odciski. Zabiegi te polegają głównie na zmiękczaniu i ścieraniu naskórka przy użyciu tarki bądź frezerki z drobnoziarnistymi frezami. W trakcie należy kontrolować głębokość złuszczenia, aby nie doszło do wysięku. Korekta wrastających paznokci. Wrastanie paznokci u osób z zespołem stopy cukrzycowej jest trudne do wyleczenia szczególnie, jeśli doszło już do uszkodzenia skóry. Powstała rana nie tylko nie chce się goić, ale również łatwo podlega infekcjom. Jeśli jest to początkowe stadium, bez naruszenia ciągłości tkanki, należy bardzo ostrożne używać narzędzi, aby nie skaleczyć zdrowej skóry. Zakładanie opatrunków. W przypadku wszelkich uszkodzeń skóry, np. przypadkowych podczas zabiegu lub rozpadlin, powstających przy pękających piętach albo zaawansowanego stanu wrastania paznokcia, zakładane są jałowe opatrunki. Często zawierają one substancje o działaniu antyseptycznym, np. srebro. Masaż stóp. Na zakończenie zabiegu dobrze jest wykonać specjalistyczny masaż stóp, który poprawi jej ukrwienie. Dodatkowo przed rozpoczęciem każdego zabiegu podologicznego u diabetyka, należy dokładnie obejrzeć stopy i sprawdzić temperaturę wody, w jakiej będą namaczane, nie może być ona zbyt ciepła. Nie należy również bardzo długo moczyć stóp by nie doszło do maceracji naskórka, a następnie trzeba bardzo dokładnie je osuszyć, ze szczególnym uwzględnieniem przestrzeni międzypalcowych. Najważniejszą rzeczą w opracowywaniu stopy cukrzycowej jest bezwzględna sterylność sprzętów, należy bowiem pamiętać o dużej podatności diabetyków na infekcje. Drugą sprawą jest bardzo ostrożne używanie ostrych narzędzi, ponieważ rany u cukrzyków goją się ciężko i długo. Pielęgnacja stóp cukrzycowych powinna być częstsza niż normalnie i dobrze, gdy używane są w tym celu preparaty niosące dodatkowe dla niej korzyści. Należą do nich substancje o działaniu antyseptycznym, nawilżającym, natłuszczającym czy łagodzącym jak, np.: srebro, propolis, gliceryna, mocznik, witaminy czy alantoina. Wizyta raz na jakiś czas w gabinecie podologicznym nie jest wystarczająca, najważniejsze jest samodzielne dbanie i sprawdzanie stóp każdego dnia. 10 przykazań dla osób z zespołem stopy cukrzycowej: Myć stopy codziennie w temperaturze około 37˚C, nie namaczać ich zbyt długo. Zawsze starannie osuszać stopy z uwzględnieniem przestrzeni międzypalcowych. Nie chodzić na boso, ani w butach bez skarpetek. Nosić nieuciskające skarpetki, z odpowiedniego, oddychającego materiału. Nosić odpowiednie obuwie, o właściwym rozmiarze, nie za ciasne, stosować specjalistyczne wkładki, jeśli jest taka potrzeba, nie pożyczać butów! Codziennie dokładnie oglądać stopy i sprawdzać czy w butach nie ma, np. kamyków. Natłuszczać stopy. Gimnastykować stopy. Pedicure wykonywać u specjalisty lub robić to bardzo ostrożnie. Nie palić papierosów. Arleta Stanek Źródła Noszczyk M.: „Kosmetologia pielęgnacyjna i lekarska”. Warszawa, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 2013. Adamski Z., Kaszuba A.: „Dermatologia dla kosmetologów”. Wrocław, Elsevier Urban & Partner, 2010. Korzeniowska K., Jabłecka A.: „Cukrzyca (Część I)”; Farmacja współczesna, Warszawa, Wydawnictwo Akademia Medycyny, 2008; 04. POZOSTAŁE INFORMACJE

Co to jest stopa cukrzycowa?W pierwszej kolejności należy odpowiedzieć na pytanie co to jest stopa cukrzycowa? Otóż następstwem groźnej choroby cywilizacyjnej, jaką jest cukrzyca, często bywa rozwój mikroangiopatii oraz neuropatii cukrzycowej. Towarzyszy temu sukcesywne wyniszczenie w obszarze naczyń krwionośnych, co skutkuje problemami krążeniowymi – destabilizacją transportu tlenu, a także substancji odżywczych do tkanek. Chroniczna niewydolność naczyniowa, połączona dodatkowo z uszkodzeniami włókien nerwowych zlokalizowanych w obrębie stopy, sprzyja z kolei powstawaniu owrzodzeń, które nieodpowiednio leczone, mogą doprowadzić do konieczności stopowa i jej przyczyny są wynikiem hiperglikemii, czyli zbyt dużego stężenia cukru we krwi. Przyczyny stopy cukrzycowej można podzielić na dwie grupy – neurogenne i naczyniowe. Z pierwszą związana jest neuropatia obwodowa, która powoduje stopniowy zanik funkcji nerwów i sprzyja zwiększonej podatności stopy na różne urazy. Przyczyny naczyniowe z kolei, to wspomniane już uszkodzenia naczyń (głównie tętnic), pogorszenie ich elastyczności i skłonności już, jak niebezpieczne konsekwencje dla zdrowia i życia, niesie ze sobą stopa cukrzycowa. Objawy, jakie towarzyszą tej jednostce chorobowej, na początku mogą wydawać się błahe, dlatego tak często są lekceważone. Mrowienie czy delikatne odrętwienia w obrębie nóg, sprawiają, że bagatelizuje się też dalsze niepokojące sygnały, takie jak częstsze otarcia naskórka, odciski czy inne, trudno gojące się rany występujące w obrębie stóp. Gorsze stadia chorobowe to deformacje kostne, a nawet martwica i właściwa pielęgnacja stopy cukrzycowej – kluczem do uniknięcia powikłańLeczenie stopy cukrzycowej jest procesem trudnym i czasochłonnym, ale może uchronić ją przed amputacją. Wskazana jest w tym przypadku specjalistyczna opieka diabetologa oraz poradni leczenia stopy cukrzycowej, w skład której wchodzą specjaliści, którzy zapewniają prawidłowy nadzór medyczny nad chorym. Profilaktyka i leczenie stopy cukrzycowej w dużej mierze opierają się na właściwej pielęgnacji kończyn dolnych – odpowiednim doborze wkładek do obuwia, leczeniu owrzodzeń, usuwaniu odcisków oraz leczeniu ran w obrębie stopy. W odpowiednim postępowaniu ważna jest staranna kontrola stóp i szybka reakcja gdy zauważamy jakąkolwiek ranę. W pierwszej kolejności musimy ranę oczyścić np. za pomocą wody a następnie użyć leku odkażającego bez zawartości alkoholu, bezbarwnego, żeby nie zaburzyć wyglądu rany, o szerokim zakresie skuteczności na bakterie i grzyby – np. krokiem jest założenie na ranę opatrunku. W przypadku osób chorób na cukrzycę warto skorzystać z konsultacji pielęgniarki z poradni leczenia stopy cukrzycowej. O tym, jaki opatrunek będzie właściwy na stopę cukrzycową decyduje specyfika ran i uszkodzeń, z jakimi zmaga się diabetyk oraz zalecenia lekarza prowadzącego. Podczas leczenia ran w obrębie stopy najczęściej stosuje się opatrunki na stopę cukrzycową. Dobór opatrunku specjalistycznego zależy od rany – często używamy okluzyjnych opatrunków piankowych, które chłoną wysięk z rany i zapewniają większy komfort choremu. Przy leczeniu infekcji i profilaktyce używa się leków odkażających oraz opatrunków w postaci żelu z zawartością oktenidyny np. octenilin żel. Często stosuje się także opatrunki z zawartością srebra, które dodatkowo wspomaga leczenie zainfekowanych pamiętać o starannej pielęgnacji skóry stóp, nie dopuszczając do przesuszenia skóry, tworzenia się odcisków, nagniotków czy modzeli, które w konsekwencji sprzyjają pojawianiu się ran. Nie należy samodzielnie usuwać wyżej wymienionych zmian tylko korzystać ze specjalistycznych miejsc, jakim są gabinety cukrzycowa to nie wyrokPo przedstawieniu przyczyn, objawów i zagrożeń, widać, jak wymagającym schorzeniem jest stopa cukrzycowa. Leczenie w takich wypadkach jest niełatwe, ale medycyna dysponuje obecnie szerokim spektrum rożnego rodzaju metod i środków w tym względzie. Możliwe jest skuteczne zahamowanie powikłań i w miarę normalne funkcjonowanie w codziennym życiu osoby dotkniętej tą uciążliwą przypadłością. Mamy nadzieję, że artykuł okazał się pomocny w zrozumieniu specyfiki choroby, a w połączeniu z dokładnymi zaleceniami pracowników poradni stopy cukrzycowej, dostarczył niezbędnej wiedzy o tym jak dbać o stopę cukrzycową.

Pytanie nadesłane do redakcji Jak leczyć neuropatię cukrzycową? Odpowiedziała dr med. Grażyna Zwolińska Specjalista neurolog Neuropatia jest najczęstszym przewlekłym powikłaniem cukrzycy, występuje w cukrzycy typu 1 i 2. Za najważniejszy czynnik sprawczy uważa się przewlekłe zwiekszenie stężenia glukozy w surowicy (hiperglikemia). Czynnikami ryzyka tego powikłania są płeć męska i podeszły wiek. Czynnikami modyfikowalnymi, na które mamy wpływ są hipercholesterolemia, nadciśnienie tętnicze. Podkreśla się także większe ryzyko wystąpienia neuropatii cukrzycowej u ludzi nadużywających alkohol, palących papierowy. Najważniejsze w zapobieganiu i leczeniu neuropatii jest prawidłowy poziom glukozy. Wieloletnie badania udowodniły, że intensywne leczenie insuliną zmniejszyło częstość objawów klinicznych neuropatii po 5 latach o 50%. Konieczna jest więc wczesna diagnostyka cukrzycy oraz jej prawidłowe leczenie. Możemy podzielić leczenie neuropatii na leczenie przyczynowe i objawowe. Do leczenia przyczynowego należy to co podkreślono powyżej, a więc prawidłowe prowadzenie choroby podstawowej, aby uniknąć wahań stężenia glukozy w surowicy, najważniejsze hiperglikemii, ale także hipoglikemii. Jako leczenie przyczynowe stosuje się leki mające działanie antyoksydacyjne, w tym najsilniejszy – kwas alfa-liponowy. Działa on, powodując zwiększone oddanie glikogenu w wątrobie, większy wychwyt glukozy przez mięśnie i wątrobę oraz zmniejsza degradację insuliny i zwiększa insulinowrażliwość. Dożylne podawanie tego leku przez 3 tygodnie w dawce 600 mg lub doustnie w dawce maksymalnej 1800 mg przynosi poprawę. Długotrwałe leczenie dawką doustną 600 mg łagodzi objawy kliniczne. Leczenie objawowe to głównie zmniejszenie dolegliwości bólowych, które towarzyszą bardzo często neuropatii cukrzycowej. Jako leki pierwszego rzutu stosuje się proste leki przeciwbólowe, jak Pyralginę, Analgan, Mefacit. Niestety nie są one dostatecznie skuteczne i szybko należy wprowadzić leki stosowane także w depresji, które jak się okazało są szczególnie skuteczne w zmniejszeniu głębokiego, stałego bólu. Najczęściej stosowana jest amitryptylina w dawce 25–100 mg na dobę, zwykle w jednej dawce podanej wieczorem lub imipramina w dawce 30 mg/dobę. Także w zmniejszaniu bólu oraz dokuczliwych parestezji (nieprzyjemne pieczenia, drętwienia, uczucie zimna zwłaszcza nocy) stosuje się leki przeciwpadaczkowe. Tutaj ze względu na stosunkowo małą liczbę objawów niepożądanych, a więc najlepszą skuteczność i bezpieczeństwo ma gabapentana. Stosuje się także karbamazepinę skuteczną, ale nieco gorzej tolerowaną przez pacjentów, zwłaszcza w starszym wieku. Niektórzy zalecają zażywanie witaminy E, selenu, dużych dawek witaminy B1, B6, B12, ale nie ma jednoznacznych dowodów na ich skuteczność. Pacjent z neuropatią cukrzycową powinien unikać pewnych leków, które działają toksycznie na włókna obwodowe, takich jak amiodaron, metronidazol, nitrofurantoina. Bardzo ważnym elementem leczenia jest rehabilitacja oraz fizjoterapia w zależności od rodzaju neuropatii cukrzycowej. W przypadku głównie postaci ruchowej wskazane są ćwiczenia ruchowe, w przypadku dolegliwości czuciowych fizjoterapia, którą ustala specjalista. Konieczne jest uświadomienie choremu, aby unikał urazów, ucisku nerwów, wykonywał właściwą pielęgnację kończyn, zwłaszcza stóp. Prowadzone są badania nad mechanizmami, które wywołują neuropatię w cukrzycy oraz nad lekami, które byłyby skuteczniejsze w jej leczeniu. Piśmiennictwo: Kozubski W., Liberski P. Neurologia. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2011. Chudzik W., Kaczorowska B., Przybyła M. Chudzik B., Gałka M.: Neuropatia cukrzycowa. Pol. Merk. Lek. 2007; XXII, 127: 66.

Stopa cukrzycowa to przewlekłe powikłanie cukrzycy. Określa się ją jako owrzodzenie lub zniszczenie głębokich tkanek stopy, której mogą towarzyszyć cechy neuropatii bądź niedokrwienia. Jakie są pierwsze objawy stopy cukrzycowej i w jaki sposób powinno się ją pielęgnować? Co robić, by jej uniknąć? W ciągu jednego roku przybywa około 10 milionów nowych chorych na cukrzycę. Konsekwencją zwiększającej się liczby pacjentów oraz ich dłuższego życia jest coraz liczniej występujące przewlekłe powikłania wynikające z cukrzycy – są to powikłania dotyczące dużych naczyń krwionośnych (makroangiopatia), małych naczyń krwionośnych (mikroangiopatia) oraz układu nerwowego (neuropatia). Do jednego z najpoważniejszych powikłań należy zespół stopy cukrzycowej. Stopa cukrzycowa – czym jest zespół stopy cukrzycowej? Stopa cukrzycowa definiowana jest (według WHO) jako infekcja, owrzodzenie lub zniszczenie głębokich tkanek stopy z obecnością cech neuropatii, lub niedokrwienia o różnym stopniu nasilenia u chorego z cukrzycą. Rodzaje stopy cukrzycowej wiążą się z głównymi czynnikami jej powstania. Wyróżnia się 3 odmiany stopy cukrzycowej: 65% stanowi stopa cukrzycowa o typie neuropatycznym (z uszkodzeniem włókien nerwowych), kilkanaście procent to stopa o typie naczyniowym, a około 25% to typ mieszany. Przyczyny stopy cukrzycowej Najważniejszą rolę w powstawaniu stopy cukrzycowej odgrywają neuropatie oraz niedokrwienie (w następstwie makroangiopatii – miażdżycy tętnic kończyn dolnych), a także deformacje stopy, mikrourazy (niewygodne obuwie, uszkodzenia termiczne, zabiegi kosmetyczne – obcinanie paznokci, usuwanie nagniotków, modzeli) oraz infekcje. Jednym z najważniejszych czynników wpływających na nasilenie wpływu powyższych przyczyn jest wyrównanie metaboliczne samej cukrzycy. Im wyższe poziomy cukru (hiperglikemia), tym większe ryzyko powikłań. Oprócz hiperglikemii na przewlekle powikłania mają wpływ insulinooporność, nadciśnienie tętnicze, zaburzenia lipidowe, palenie tytoniu, dysfunkcja śródbłonka i nadkrzepliwość krwi. Polecane dla Ciebie krem, suchość, podrażnienie, rogowacenie, pieczenie, świąd, cukrzyca, dla diabetyków, dla alergików zł żel, podrażnienie, suchość, świąd, cukrzyca, dla diabetyków, dla alergików, bez parabenów zł balsam, suchość, bez parabenów, dla alergików, dla diabetyków zł krem, łuszczyca, rogowacenie, suchość, cukrzyca, dla diabetyków, dla alergików, bez konserwantów, bez parabenów zł Jak się objawia stopa cukrzycowa? W zespole stopy cukrzycowej mogą występować bardzo różne obrazy kliniczne. Objawy stopy cukrzycowej zależą od historii samej cukrzycy, przede wszystkim jednak od czynników przyczynowych. Neuropatia obwodowa zależy od uszkodzenia nerwów czuciowych, ruchowych i autonomicznych. Pierwszymi objawami stopy cukrzycowej mogą być zaburzenia czucia wibracji, dotyku, nacisku, bólu, temperatury, drętwienie, mrowienie, pieczenie, palenie, szarpanie, bóle, skurcze, przeczulica. Najbardziej brzemienny w skutki jest brak czucia – pacjent bowiem nie rejestruje zbyt ciepłej wody lub grzejnika, zbyt ciasnych butów, otarć, nie czuje, kiedy dozna urazu mechanicznego i to właśnie najczęściej doprowadza do owrzodzeń. Wynikiem uszkodzenia neuronów ruchowych są: osłabienie siły mięśniowej i zaniki mięśni, zaburzenia „geometrii” stopy, ograniczona ruchomość w stawach, przewaga zginaczy nad prostownikami, co doprowadza do nadmiernego wygięcia grzbietowego i zwiększonego nacisku na przodostopie i palców młoteczkowatych, osłabione też są odruchy skokowe i kolanowe. Uszkodzenie układu autonomicznego powoduje zanik potliwości stóp, a jej suchość sprzyja pękaniu głównie pięt. Upośledzenie ukrwienia stóp może dawać objawy takie jak bóle przy chodzeniu (tak zwane chromanie przestankowe), bóle spoczynkowe, chłodne, sine stopy, cienką, suchą skórę bez owłosienia, zanik tkanki podskórnej oraz brak tętna na tętnicy grzbietowej stopy i piszczelowej tylnej. Leczenie zespołu stopy cukrzycowej Terapia stopy cukrzycowej musi obejmować jednocześnie postępowanie miejscowe, a także ogólnoustrojowe. W leczeniu pacjenta ze stopą cukrzycową powinni uczestniczyć lekarze różnych specjalności: diabetolog, chirurg, rehabilitant, ortopeda, a także szewc, podiatra oraz edukator. Ogromnie ważne jest wyrównanie metaboliczne pacjenta, co oznacza dbałość o prawidłowe wartości zarówno poziomów cukru, jak i ciśnienia tętniczego, lipidów oraz zmniejszenia nasilenia agregacji płytek krwi ( pomocą kwasu acetylosalicylowego). Najczęściej zespół stopy cukrzycowej jest wskazaniem do włączenia insuliny, modyfikacji nawyków żywieniowych, redukcji masy ciała, podjęcia aktywności fizycznej oraz zaprzestaniu palenia. Postępowanie obejmuje także leczenie chorób współistniejących oraz leczenie zakażenia, zarówno miejscowe, jak i ogólne (antybiotyki, leki rozszerzające naczynia, leki neuroprotekcyjne). Ważne jest także postępowanie objawowe, a więc przeciwbólowe, czasem także pomoc i wsparcie psychologa. Niestety, zdarza się, że dochodzi do martwicy i jedyną opcją ratującą życie pacjenta jest amputacja. Pielęgnacja stopy cukrzycowej. Domowe sposoby na stopę cukrzycową W codziennej, domowej pielęgnacji stóp u chorego na cukrzycę obowiązuje kilka zasad: po zdjęciu obuwia i skarpet należy sprawdzić stan stóp – czy nie ma otarć, skaleczeń, ran etc., mycie stóp powinno być w letniej wodzie o temperaturze około 37°C – nie można jednak długo moczyć stóp, mydło powinno być łagodne, o pH zbliżonym do pH skóry, bardzo ważne jest dokładne osuszenie stóp, zwłaszcza przestrzeni między palcami, stopy należy natłuszczać, można stosować maści i kremy z mocznikiem (max. 10–15%) oraz tłustą maść z witaminą A; omijamy jednak miejsca między palcami, ogromnie ważny jest sposób obcinania paznokci – powinny wystawać nieznacznie poza opuszkę palca, raczej należy używać pilnika niż nożyczek czy cążek, a najlepiej zrobić to w gabinecie podologicznym, można używać delikatnego pumeksu, nigdy żyletki, metalowej tarki. Jak zapobiegać powstaniu stopy cukrzycowej? 50% przypadków stopy cukrzycowej jest związane z niewygodnym obuwiem. W związku z tym naczelną zasadą profilaktyki stopy cukrzycowej jest: noszenie wygodnego obuwia, unikanie wąskich “nosków”, wysokich obcasów, nieprzepuszczającego powietrza materiału buta, zaleca się noszenie wkładek terapeutycznych silikonowych lub żelowych, dobranych do każdej pary butów i indywidualnie – najlepiej na podstawie badania sił nacisku na poszczególne części stopy (pedobarografia), odpowiednio dobrane skarpety, z naturalnego włókna roślinnego (bawełny, lnu, bambusa), z szerokim, nieuciskającym ściągaczem, należy systematycznie badać stopy i pielęgnować w domu (w sposób opisany wyżej), nie wolno przyklejać plastra bezpośrednio do rany na skórze, jeśli stopa jest zdeformowana, np. palce nachodzą na siebie, należy je oddzielać od siebie gazikiem lub przekładkami silikonowymi. Należy pamiętać, że profilaktyka stopy cukrzycowej to głównie stała edukacja chorego oraz idealne wyrównanie cukrzycy. Twoje sugestie Dokładamy wszelkich starań, aby podane zdjęcie i opis oferowanych produktów były aktualne, w pełni prawidłowe oraz kompletne. Jeśli widzisz błąd, poinformuj nas o tym. Zgłoś uwagi Polecane artykuły Guzy, stłuczenia i siniaki – co na nie stosować? Guzy, stłuczenia, siniaki i obrzęki – jakie środki warto mieć pod ręką, aby urazy goiły się szybciej? Podpowiadamy. Makrogole – czym są? Działanie przeczyszczające, zastosowanie, przeciwwskazania Makrogole to dobrze tolerowane i bezpieczne w stosowaniu preparaty, które wykorzystuje się w przypadku zaparć zarówno tych długotrwałych, jak i sporadycznych. Powodują zwiększenie objętości płynów w świetle jelit oraz wywołują działanie przeczyszczające. Czy kobiety w ciąży i dzieci mogą stosować makrogole, jakie są skutki uboczne zażywania tych leków, a także jak długo może być prowadzona terapia z wykorzystaniem PEG? Oparzenie meduzy – co robić? Wakacyjna kąpiel dla niektórych może skończyć się przykrym i dość bolesnym doświadczeniem za sprawą parzących, galaretowatych parasolek, swobodnie pływających w toni wodnej, czyli meduz. Do obrony oraz chwytania pokarmu używają parzydełek, zawierających jad, którego siła działania jest zróżnicowana w zależności od rodzaju meduzy. Po czym można rozpoznać, że oparzyła nas meduza? Dowiedz się, co zrobić po oparzeniu meduzą, zwłaszcza jeśli planujesz zagraniczne wakacje nad wodą. DEET – co to jest, dlaczego odstrasza komary i kleszcze? Bezpieczeństwo sprayu na owady DEET jest repelentem otrzymanym syntetycznie. Działanie tego preparatu polega na zaburzaniu węchu owadów, które nie są w stanie odebrać i zakodować zapachu kwasu mlekowego, będącego składnikiem potu potencjalnego żywiciela. Jak poprawnie stosować DEET, czy dzieci i kobiety w ciąży mogą bezpiecznie z niego korzystać i czy DEET na komary może być szkodliwy dla zdrowia? Zastrzyki z kwasu hialuronowego – czym są iniekcje dostawowe i kiedy należy je stosować? W niechirurgicznym leczeniu artrozy i chorób chrząstki stawowej stosowana jest dostawowa suplementacja kwasu hialuronowego (HA), czyli wiskosuplementacja. Zazwyczaj iniekcje dostawowe dotyczą stawów kolanowego oraz biodrowego. W aptekach oraz przychodniach dostępne są liczne preparaty do wiskosuplementacji kwasem hialuronowym. Produkty te różnią się usieciowaniem oraz masą cząsteczkową HA. Który preparat wybrać, jaka jest różnica między zastrzykami z kwasem hialuronowym a preparatami zawierającymi kolagen? Jak złagodzić ból pleców? Domowe sposoby i leki apteczne Ból pleców może dotyczyć każdego odcinka kręgosłupa, jednak zazwyczaj występuje ból krzyża, który pojawia się w odcinku lędźwiowo-krzyżowym. Zakłada się, że w populacji do 40 roku życia ponad 70% osób cierpiało na ból krzyża, natomiast drugiego najczęściej występującego bólu pleców – w odcinku szyjnym doświadczyła minimum połowa populacji. Jak poradzić sobie z bólem pleców, jakie leki wybrać i które z domowych sposobów mogą uśmierzyć ból? Co na alergię? Skuteczne leki i domowe sposoby na alergię Alergia może dotyczyć niemowlaka, dziecka i osoby dorosłej. Niestety problem ten doskwiera coraz większej ilości osób na całym świecie. Lekceważenie objawów alergii może doprowadzić do groźnych komplikacji, takich jak np. przewlekła obturacyjna choroba płuc. Wsparcie w leczeniu alergii mogą stanowić metody naturalne oraz wypracowanie schematu zachowań ograniczających kontakt z alergenami. Dostępne są również leki i preparaty na alergię, które można kupić w aptece także bez recepty. Stosowane właściwie, czyli konsekwentnie i zgodnie z zaleceniami, mogą pomóc zwalczyć dokuczliwe objawy alergii. Apteczne testy do wykrywania zakażenia Helicobacter pylori z kału i krwi Zakażenie Helicobacter pylori jest często diagnozowaną infekcją przewodu pokarmowego, która jednak w niewielkim procencie przypadków daje objawy, takie jak ból nadbrzusza, nudności czy wymioty. Diagnozę stawia się najczęściej na podstawie wyniku testu ureazowego, dla którego alternatywą od pewnego czasu są domowe testy na obecność zakażenia h. pylori z krwi lub kału. Czy są one wiarygodne, jak je przeprowadzić i jak interpretować ich wynik?